7 මගේ දඹදිව වන්දනාව 7 ; තව්තිසා දෙව්ලොව ගොස් ආපසු පැමිණීම

අග්‍රා බලකොටුව සංචාරය මට වඩාත් සතුටක් ගෙන දීමට තවත් හේතුවක් තිබුනී. ඒ මම දැනට මාසයකට පමණ පෙර මිලදීගත් මෝගල් අධිරාජ්‍ය පිළිබඳව පොත කියවීමෙන් මට මෙම බලකොටුව, සාජහන්  රාජ්‍ය පාලනය සහ ටජ්මහල  සෑදීම පිළිබඳව පිළිබඳව බොහෝ කරුණු පිළිබඳව එහි යාමටත් පෙර යම් දැනුමක් තිබීමයි. මා කිසිසේත් සැලසුම් නො කළ අන්දමට ඒ පොත කියවීමෙන් වැඩි කාලයක් ගත වන්නට පෙර එම ස්ථානය බැලීමට යාමට අවස්ථාව ලැබීම හරියට මා දන්නා තැනකට නැවත යාම බඳු විය.

අප මෙය නැරඹීමෙන් පසු පසු ආපසු ආග්‍රා plaza නැමැති අප නැවතීමට නියමිත හෝටලයට ගියෙමු . මෙවැනි කාමර පනහේ පමණ සියලු  පහසුකම් වලින් යුත් හෝටල කිහිපයක්ම එම ප්‍රදේශයේ අලුතින් සාදා ගෙන එන අයුරු අප එන අතරමඟ දී දකින්නට ලැබුණි .

වසරකට සංචාරකයන් මිලියන අටත් අටක් නවයක් පමණ අග්‍රා වලට  පැමිණෙන සංචාරකයන්  ගෙන් ලක්ෂ අටක් පමණ විදේශීය සංචාරකයන් නිසා  tajmahal සහ අග්‍රා බලකොටුව බැලීමට දවසක් ගත කර ඉන්පසු රාත්‍රිය අග්‍රාහි හෝටලයක නැවතී ආපසු යන ලෙස ට සංචාරකයන් දැන් සැලසුම් කරන බව පෙනේ .

අප නැවතී සිටි හෝටලය සියලු පහසුකම් වලින් යුක්ත ස්ථානයක් වූ අතර මම රාත්‍රී 7.00 ට පමණ පිහිනුම් තටාකය වෙත ගොස්  මගේ ඉන්දියාවේ දී ප්‍රථම පිහිනුම්  සිදු කළෙමි. තුන් වෙනි තට්ටුවෙ තිබූ පිහිනුම් තටාකය අසලම විවෘත බීම හලක් තිබුණි. මම පිහිනන අතර තුර එම බීම හලේ ඉන්දියානු තරුණ තරුණියන් දහ දෙනකු පමණ බියර් බොනවා නිරීක්ෂණය කළෙමි. ඉන්දියාව කොතරම් දුරට ඇමෙරිකානු කරණය වන්නේ දැයි මට ඒ දෙස වරින් වර දුටු විට සිහියට නැගුනේ ඔවුන්ගේ හැසිරීම් රටාව ඇඳුම් යනාදිය දැකීමෙනී.

පිහිනුම් තටාක එහා පැත්තේ ස්පා එකක් දැක මම පිහිණුම  අවසානයේ එයින් සම්භාහනයක් ද කර ගත්තෙමි. ඉන්දියානු රුපියල් රු.1700 ගෙවන්නට සිදු වූ මෙම සම්බාහනය ඉතාමත් ඉහල  වෘත්තීය මට්ටමක තිබුණි .
අපගේ මාර්ගෝපදේශකයා ට කියා ගෙන්වාගත් royal challenge ඉන්දියානු විස්කි  බෝතලයකින් කුඩා කොටසක් පානය කර පානය කර රාත්‍රී ආහාර ගත්තෙමි. එම බෝතලයක් ඉන්දියානු රුපියල් අටසීයක් පමණක් විය. රටකට ගියවිට ඒ රටේ දේවලින්ම ආස්වාදයක් ලැබිය යුතුය.

පසුදින උදය නැගිට මේ ලඟදි වැඩ නිමවන ලද අග්‍රා -ලක්නව් සීඝ්‍රගාමී මාර්ගයේ අප සංකස්ස  බලා පිටත් වූයෙමු. ගොවිපළවල් මැදින් වැටී තිබෙන මෙම මාර්ගය මේ ලඟකදී විවෘත කරන ලද අතර ඒ නිසා අග්‍රා සිට සංකස්ස ට මං ඇති කිලෝමීටර් 160ක් පමණ දුර පැය තුනකින් පමණ අවසන් කිරීමට හැකි විය , ඇත්තෙන් ම වැඩියෙන් වෙලා ගියේ සීඝ්‍රගාමී මාර්ගයෙන් ඉවත් වී පුද භූමිය වෙත යන පාරවල් වල තිබූ traffic jam නිසාය.
උදේ දහය   පමණ වන විට   අප සංකස්ස වෙත ළඟා වූ අතර එම ප්‍රදේශය ඉතාමත්ම  දුප්පත් ජනතාවක් ජීවත්වන බව පෙනුණි. අප මුලින් ම ගියේ එහි තිබෙන ලංකාවේ හාමුදුරු කෙනෙක් සාදාගෙන ජීවත්වෙන  ලංකාවේ පන්සල වෙත ය. වෙහෙර විහාර ඇතුළුව බොහෝ ගොඩනැගිලි වලින් යුක්ත එම විහාරය ලංකාවෙන් පැමිණෙන වන්දනාකරුවන්ගේ නවාතැන් සඳහා ද පාවිච්චි කරන බව දැනගන්නට ලැබුණි . එය වන්දනා කර සංකස්ස නටබුන් බැලීමට අපි ගියෙමු .

 මම බුදුන්ගේ බුදුන් ගේ ජීවිත විස්තරයේ බොහෝ තැන් පිළිබඳ මතකයක් තිබුණු නමුදු සංකස්ස ගැන එතරම් අසා තිබුණු බවක් මතක නැත. කෙසේ වුව ද මෙම ස්ථානය  බුදු රදුන් තව්තිසා ලොව  ජීවත් වූ තම මව වූ මහා මායා දේවියට ධර්මය දේශනා කර ආපසු පැමිණි ස්ථානය යැයි කියනු ලැබේ . අප එම ස්ථානයට ගිය විට එය කුඩා කඳු ගැටයක් ලෙස පෙනුණි . එහි මුදුනට නැඟුණු පසු ඒ මත කුඩා බුදු ගෙයක් ද පැත්තකින් හින්දු ආගමේ යම් පූජනීය ස්ථානයක් ද තිබුණි . ඒ අවට සීයක් පමණ කහ පාට සිවුරු දමා ගත් භික්ෂූන් වැනි පිරිසක් එක් රැස් වී සිටියහ . ඔවුන් අප දුටු විට වහා අප යන මාර්ගයට පැමිණ ඒ දිගට ඉඳගෙන බුද්ධ ධර්මයේ වචන කීපයක් ශබ්ද නගා කියමින් අපෙන් ආධාර ඉල්ලූහ. අප පැමිණි බස්රිය දැක තවත් එවැනි පිරිස් ලහි ලහියේ එතනට ළඟා වනුද පෙනුනි.

එහි වෙනත් බලන්නට යමක් තිබුණේ නැත . ඒ අපි මුදුනට නැගී කුඩා කන්ද බුදුන් ගේ මෙම විශේෂ අවස්ථාව සිහි කර ලන්නට බුදුන් පිරිනිවන් පෑමෙන් අවුරුදු 300 කට පමණ පසු අශෝක අධිරාජ්‍යා ගොඩනගන ලද ගරාවැටුණු චෛත්‍යක් බව දැන ගන්නට ලැබුණි .ප්‍රදේශයේ හින්දු භක්තිකයන් ද මෙම ස්ථානය ඔවුන් ගේ හින්දු ආගමේ පූජනීය ස්ථානයක් ලෙස සලකා පුද පූජා පවත්වන බව පෙනුනි .

6 මගේ දඹදිව වන්දනාව 6 : ටජ් මහලට වසා ලස්සන බලකොටුව

මෙයට හොඳම උදාහරණයක් නම් අපේ කණ්ඩායමේ සිටි කෙනෙකු අපේ tajmahal මාර්ගෝපදේශකයා ගෙන් Taj Mahal  අසල පෙනෙන යමුනා නදිය මෙතරම් ජලය වියළී ඇත්තේ කුමන හේතුවකට දැයි ඇසූ විට ඔහු කියා සිටියේ, එම ප්‍රදේශයට වැස්ස ඇත්තේම නැති බවයි. නමුත් එය එතරම් පිළිගත නොහැකි පැහැදිලි කිරීමක් නිසා, මම ඔහුගෙන් වැස්ස එතරම්ම අඩු වුවත් ගඟේ ජල ප්‍රමාණය අඩුවන්නේ  ගඟේ ඉහළ ප්‍රදේශවලට වර්ෂාව අඩු වීමෙන් විය නොහැකි දැයි ඇසූ විට ඔහුට තරහ ගියේය.

ඔහු එම ප්‍රදේශයේම ඉපිද එම ප්‍රදේශයේම ජීවත්වන නිසා, ඔහු මට වඩා හොඳින් දන්නා බවත් මට යමක් තේරුම් ගැනීමට බැරි වීම ගැන ඔහුට කරන්නට දෙයක් නැති බවත්, වැනි දෙයක් කියා සිටියේය.
මගේ මෝඩ කම ගැන මම ඔහුගෙන් සමාව ඉල්ලුවෙමි. ඔහුට ඒ පිළිබඳව වත් ලැජ්ජාවක් සිතුනේ නැත.

අපේ මුළු ගමනටම මාර්ගෝපදේශකයා වූ විජය පාන්ඩේ අපට වේලාව තිබෙන නිසා, ටජ් මහල් වලට කිලෝමීටර් තුනක් පමණ දුරින් තිබෙන අග්‍රා බලකොටුව බැලීමට අපි කැමති නම් එයට ඉඩ තිබෙන බව පවසා සිටියේය. ටජ්මහල් බැලීමෙන් විඩාවට පත්ව සිටි අප කණ්ඩායමේ කිහිප දෙනකු එයට එතරම් කැමැත්තක් පෙන්නුවේ නැති නමුදු, මම සහ කීපදෙනෙක් කැමැත්ත දැක්වීම නිසා, අප එයට යාමට අවස්ථාවක් ලැබුවෙමු.
ඇත්තෙන්ම tajmahal සහ අග්‍රා බලකොටුව සංසන්දනය කරන විට, මට නම් හිතෙන්නේ ඒ දෙකෙන් වඩා සිත් ගන්නා එසේම බලන්නට දේවල් වැඩියෙන් තිබෙන ස්ථානය අග්‍රා බලකොටුව බවයි. මෙයට බලකොටුවක් ලෙස කීවත්, ඇත්තෙන්ම එය බලකොටුවක් ලෙස සෑදු ආරක්ෂිත නගරයකි.

අක්කර සියයක පමණ ඉඩ ප්‍රමාණයක, තරමක ගල් කන්දක් මුදුනේ වගේ සාදා තිබෙන මෙම බලකොටුව, එකල කිඹුලන් ගෙන් සහ දරුණු වන සතුන්ගෙන් සෑදුනු අගල දෙකකින් ආරක්ෂා වී තිබී ඇති අතර, ඇතුලත මා කලකින්  දුටු ඉතාමත්ම අලංකාර, එමෙන්ම නොයෙකුත් ඓතිහාසික වටිනාකමකින් යුත් දේවලින් පිරී තිබිණ.
එහි දී අපට ලැබුණු මාර්ගෝපදේශකයාද අග්‍රා බලකොටුව තරම්ම සිත් ගන්නා පුද්ගලයෙකු විය. පැරණි රජ කෙනකුගේ මෙන් පෙනුමක් තිබුණ ඔහු, අපට ඒ අග්‍රා බලකොටුව ජීවත්වන කාලේ තිබූ තත්ත්වය තත්ත්වය සිතෙහි මවා ගන්නට පුළුවන් තරමට, අලංකාර ලෙස ඉතාමත් උනන්දුවකින්, හොඳ ඉංග්‍රීසියෙන්  එය සිදු කළේය.
1631 වසරේ ; taj mahal  වයසත්, මහනුවර ශ්‍රී දළදා මාලිගාවේ වයසත් කිට්ටුවෙන් සමානවීම සිහියට ගැනීමෙන් අපට ටජ්මහල් ප්‍රාසාදය වයස පිළිබඳව යම් හැඟීමක් ලබාගත හැක්කේය, ටජ් මහල් සිහිවටනය සෑදූ akbhar රජතුමා, ඔහුගේ පුතා විසින් සිර කර තබා ඇත්තේ මේ බලකොටුවේය. එම කාමරයේ සිට ඔහු ගේ නිර්මාණය වූ ටජ්මහල් දෙස බලන විට, ඇත්තෙන්ම ටජ් මහල් වෙතට ගොස් බලනවාට වඩා ඉතාමත් අලංකාර ලෙස පෙනෙයි, වයස් ගතව සිටි ඔහු, ඒ දෙසම බලා කල් ගත කරන පැත්ත සිතන විට බොහෝ කණගාටුවක් කෙනෙකුට ඇතිවීම ස්වභාවිකය.
ටජ්මහල් බැලීමෙන් පසු අප පිටතට පැමිණ ටික වේලාවක් වීදියේ ගමන්කර සියලු දෙනා පැමිණෙන තුරු නැවතී සිටින විට, මම නොයෙකුත් බඩු විකුණන්නට අරන් එන ළමයින් ගෙන් බේරීමට, ඒ අසල තිබූ කුඩා බංකුවක ඉඳගන්නට ගියෙමි. මම එතැනට යන විට තරුණ තරමක් ගණන් කාරයන් ලේඅස පෙනුණු ඉන්දියානුවන් හතර පස් දෙනෙක් එහි නොයෙක් ආකාරයට වාඩිවී සිටියහ.

 මම බංකුව වෙතට ගියේද මට ඔවුන් හිඳ ගන්නට ඉඩක් ලබා දේද යන සැකයෙනි. නමුත් මා එතනට ගිය විගසම ඔවුන් එකිනෙකා ඉතාමත් ඉක්මනින් එතනින් හෙමිහිට මාරු වී ගියහ. මට ටික වෙලාවක් යනතුරු හේතුව සොයාගැනීමට නොහැකි වූ නමුත්, පසුව සිතුනේ එතන සියලු දෙනා ජීවත්වන්නේ සංචාරකයන්ගෙන් නිසා, ඔවුන් තුළ   සංචාරකයන්ට ඇති ගෞරවය නිසා එසේ කරන්නට ඉඩ තිබූ බවය.

ඉන්දියානුවන් අපේ පාරාදීසයට ඔබ සාදරයෙන් පිලිගනිමු කියා බෝඩ් නොගැහැව්වට, සංචාරකයන් පිළිබඳ යම් ගෞරවයකින් හැසිරෙන බව මට සිතුනී.

5 මගේ දඹදිව සංචාරය 5

https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/4-4.html සිට 

අප දිල්ලි ගුවන්තොටුපලින් එළියට එන විටම ඉන්දියානු මඟ පෙන්වන්නා අප පිළිගැනීමට පැමිණ සිටියේය. 2013 යම් රාජකාරියකට ගොස් ආපසු එන දවසේ, එම ගුවන්තොටුපල අලුතින් නවීකරණය කර විවෘත කරන දවස මගේ සිහියට නැඟුණි.

දිල්ලි ගුවන්තොටුපල ඇතුලත ඉන්දියාවේ තොටුපලක් කීමටත් නොහැකි ලෙස ඉතාමත් අලංකාරව තිබේ.

මට එහිදී තීරු බදු රහිත සාප්පුවකින් විස්කි බෝතලයක් දෙකක් ගන්නට සිතුනද, ඉන්දියානු බීම වලට ඇති කැමැත්ත නිසා නො ගෙන සිටියෙමි. අප බොහෝ අතීතයේ ඉන්දියාවේ පුහුණුව ලබද්දී නිළධාරිනි මාසේ බොහෝවිට අපගේ බිම වූයේ old monk rum සහ champa cola විය. එකල චම්ප කොලා රම් සමඟ බීමට සිදුවූයේ ඉන්දියාවේ කොකා කෝලාය. කොකා කෝලා කොම්පැණිය, ඔවුනට එකල රජයෙන් පැනවූ නීතියක් නිසා රටෙන් ඉවත්වී යාම නිසාය. මේ රජයේ යම් ආයතනයකට ඉදිරිපත් කළ යුතුය කියන නීතිය බව මට මතකය.
ගුවන් තොටුපලේදි ඉන්දියානු එයාටෙල් කාර්යාලයක් සොයාගෙන මම airtel sim පතක් මිලදී ගන්නට විමසා බැලුවෙමි. සිම් එකක් ඉන්දියානු රුපියල් 900 ක් වන අතර, රුපියල් 2500 දෙදහස් පන්සීයේ පැකේජ් එකක් තිබෙන බවත් ඔවුන් මට කීහ.
ඒ වන විට මගේ දුරකථනයේ තිබූ මොබිටෙල් සිම් එකට, එහි කලින් දමා තිබූ roaming එකක් වැඩ කරන්නට පටන් ගෙන මට ඉන්දියාව සහ ශ්‍රී ලංකාව අතර දුරකථන ගාස්තු සඳහන් කර කෙටි පණිවිඩ ලැබූ තිබුණි. ඒ අනුව ඉන්දියාවේ සිට ශ්‍රී ලංකාවට දුරකථන ඇමතුමකට විනාඩියකට රුපියල් පහක් පමණක් වන බව දුටු මම, ඉන්දියානු සිම් එකක් ගැනීම අතහැර දැමුවෙමි.

අප එළියට ගිය පසු ඉන්දියානු ගයිඩ්වරයා විසින් ගුවන් තොටුපොළට ආසන්නව තිබූ වාහන නවත්වන ස්ථානයක නවතා තිබූ ඔහුගේ බසය වෙත අප රැගෙන යන ලද්දේය.
සාමාන්‍යයෙන් බස් එක, එකහමාරක් පමණ විශාල වූ මේ බසය, අපගේ 17 දෙනකු කුඩා කණ්ඩායම මෙන් දෙගුණයකට පමණ ඉඩ තිබූ නිසා, අපට අවශ්‍ය ලෙස අත් කකුල් දිග හැර ඉඳගන්නට හැකි විය. මෙම බස් රථය ටාටා එන්ජිමක් ඇතුළුකර පන්ජාබයේ විශේෂයෙන් සාදන සැසියක් බව දැනගන්නට ලැබුණි.
එහි සවිකර තිබූ high speed engine එක නිසා, වාහනය ගමනේ යෙදෙද්දී ඉදිරිපස එන්ජිමට ඉදිරියෙන් තිබෙන ග්‍රිල් එක වාහනයේ මුහුණතින් අඟල් හයක් පමණ ඉදිරියට විවෘත වෙයි. එන්ජිමට වාතය ලබා ගැනීමට පහසු කරන ක්‍රමවේදයක්ද තිබෙන බව මම දුටිමි.
පැයකට පමණ පසු අපට උදය ආහාර ගැනීමට විශාල වාහන නැවතුමක් සහිත සංචාරක ආපන ශාලාවක් තුළ නැවතුනු අතර, අප ආපසු එන තෙක්ම අප විසින් මුදල් ගෙවා ලබා ගත් එකම ආහාර වේල විය. මම ඉකිලි දෙකත් එයත් සමඟ ලබාදෙන කරි සමග ආහාරයට ගත් අතර, ඒ සඳහා රුපියල් 100 ක පමණ මුදලක් වැය විය.
කිලෝ මීටර් 300 පමණ වූ දිල්ලි සිට ආග්‍රා වෙත අප පැය තුන හමාරකින් ගමන් කළෙමු. මෙම මුළු ප්‍රදේශයම ඉතා වියළි ප්‍රදේශයක් වන අතර බොහෝ විට දක්නට ලැබෙන්නේ ධාන්‍ය වගා කරන කෙත්වතු සහ හතු පිපෙන්නාක් සේ ගොඩ නැගී එන තට්ටු නිවාසයන්ය.
අග්‍රාහි ටාජ්මහල් නොදුරින් පිහිටි ආග්‍රා plaza නැමති හෝටලයට ගිය අපි,  එතන අපේ බඩු බාහිර ආදිය තබා දහවල් ආහාර ගෙන, ටජ්මහල් නැරඹීමට ගියෙමු.
මම මීට පෙර වතාවක්ද ටල් මහල් බලා තිබූ නිසා, මට එතරම් උනන්දුවක් තිබුණේ නැත. ටජ් මහල් ස්මාරකය අප හොඳින් දන්නා දැක පුරුදු වූ එකක් නමුත්, එය වටා ඇති ගොඩනැගිලි සංකීර්ණ පිළිබඳව අප එතරම් දන්නේ නැත. එතැනදී අපට ලැබෙන මාර්ගෝපදේශකයන්ද අපට පෙන්වන්නේ ගොඩනැගිල්ලේ එකම දේවල් පමණි. ඒ අතරම මම මගේ සංචාර දෙකේදීම නිරීක්ෂණය කළ දෙයක් නම්, එහි මාර්ගෝපදේශකයන් බක පණ්ඩිතයන් බව ය.

4 මගේ දඹදිව වන්දනාව 4 ආගමනයේ කුණු ආස්වාදය

https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/3-3.html
සිට

එදින පිටත්වීමට පෙර නගරයට යන මිතුරෙකු ලවා ඒ සඳහා ප්‍රසිද්ධ ස්වර්ණාභරණ සාප්පුවකින් ඉන්දියානු රුපියල් මිලදී ගත් අතර, ඒවා හරියටම අන්තර්ජාලය තිබූ හෝ මාරු හුවමාරු වටිනාකම වන ශ්‍රී ලංකා රුපියල් 2.50 ට ම ගන්නට ලැබීම අපට මහත් සතුටක් ගෙන දුන්නේය.
මධ්‍යම රාත්‍රියේ පමණ ගුවන් තොටුපලට පැමිණ බැංකුවෙන් ඩොලර් යම් ප්‍රමාණයකුත් මාරු කරගෙන, මම එයාටෙල් කාර්යාලය සොයන්නට පටන් ගත්තෙමි. කිහිප දෙනෙකුගෙන් ඇසූ පසු මට පැහැදිලි වූයේ එයාටෙල් කාර්යාලය ගුවන්තොටුපළේ departure පැත්තේ නම් ඇති බවයි.
airtel සමාගමේ නියෝජිතයා මට දුරකථනයෙන් කියා ඇත්තේ බොරුවකි. අඩු තරමෙන් මගේ දුරකථනයේ මීට පෙර පිටරට යාමකදී දමාගත් roaming තිබෙන නිසා, මම හිත හදා ගත්තෙමි.
අප රෑ එකට පමණ ඉන්දියානු ගුවන් සේවයේ යානාවකින් delhi බලා පිටත් වුනෙමු. සාමාන්‍යයෙන් ඉස්සර අපි ඉන්දියාවට යන විට ශ්‍රී ලන්කන් ගුවන් සේවයේ යාමට බොහෝ ප්‍රිය කළේ එහි සේවාවන් ඉන්දියානු ගුවන් සේවයට වඩා බොහෝ ඉහළින් තිබුණු නිසාය. එකල මා දන්නා බොහෝ ඉන්දියානුවන්ද ලංකාවට එනවිට පැමිණීමට ප්‍රිය කළේ ශ්‍රී ලන්කන් ගුවන් සමාගමේ යානාවකින්ය.
ඔවුන් ඉන්දියානු ගුවන් සමාගම් වල ටිකට් මිලට ගත්තේ srilankan ticket අවසන් වූ පසු බව මට මතකය.
එහෙත් දැන්නම් තත්වය බොහෝ දුරට වෙනස් වී ඇත. ඉන්දියානු ගුවන් යානා වල එහි සේවකයන්ගේ හැසිරීම බොහෝ දුරට ඉහළ ගොස් ඇති අතර, සැර බීම දෙවන වරටත් අවශ්‍ය දැයි අසන තරමට පාරිභෝගික සේවාවන් දියුණු වී ඇත.
ගුවන් යානා නම් තරමක් පරණ ඒවා වූ අතර, අඩු තරමෙන් රූපවාහිනියක් වත් තිබුනේ නැත. එහෙත් පැය ගනන අඩුනිසා; පැය තුනහමාරක් පමණ, එය එතරම් දැනුණේ නැත.
මෙම ගුවන් යානයේ සිටි මගීන් ගෙන් සියයට අනූවක් පමණ දඹදිව වන්දනාවේ යන අය බව මම නිරීක්ෂණය කළෙමි. මෙම වන්දනාකරුවන් ගෙන් 90% ක් පමණ වයස්ගත කාන්තාවන් වූ අතර ඉතිරි කොටස පිරිමින් විය.

අප delhi වලට පැමිණි පසු මෙලෙස පැමිණෙන බොහෝ වන්දනාකරුවන් පළමුවරට පිටරටකට යන්නන් නිසා, එහි ආගමනය කොටසේ මහත් අවුල් සහගත ස්වභාවයක් ඉසිලීය. අප අසලම සිටී සිටි එක් කණ්ඩායමක වන්දනාකරුවන් අසූවක් පමණ සිටි නිසා, එහි සංවිධායකවරුන්ටද මේ පිළිබඳව කිසිවක් කරකියා ගත නොහැකි තත්වයක් ඇති වන බව පෙනුණි.
ඒ අතරම ඉන්දියාවේ ආගමන හා විගමන නිලධාරීන් මෙම වයස්ගත වන්දනාකරුවන්ට ඉංග්‍රීසි බැරි වීම සහ ගුවන් තොටුපළකදී අත්දැකීම් නොමැති වීම විහිලුවකට ගෙන, ඔවුන් පත්වී ඇති මෙම අපහසුතාවය එන්ජෝයි කරන බවක් පෙනෙන්නට තිබුණි.

එසේ බලවත් අපහසුතාවයකට පත්ව ඇති එක් කාන්තාවකට, අසල සිටි වෙනත් කාන්තාවන් ඉංග්‍රීසි පරිවර්තනයකින් උදව් කරන්නට සැරසෙන විට, එක් ආගමනය නිලධාරියෙක් ඇය සැරපරුෂ ලෙස එලවා ගත්තේ ඔහුට මෙලෙස වන්දනාකාරියගේ අපහසුතාවයෙන් කුණු වින්දනයක් ලබන්නට අවහිර කරන නිසා විය යුතුය.

ඉන්දියාවට මෙතරම් විදේශ විනිමයක් ලබා දෙන මෙවැනි කණ්ඩායම් වලට අමානුෂික ලෙස ලැජ්ජාවට පත් කිරීම නැවැත්වීමට අඩු තරමේ, කොළඹ සිට පැමිණෙන ගුවන්යානා සඳහා දිල්ලි සහ වරනාසි වල සිංහල භාෂාව දන්නා නිලධාරීන් කිහිපදෙනකු යෙදවීමට, ඉල්ලා සිටීම ශ්‍රී ලංකා රජයේ යුතුකමකි වගකීමකි.

https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/5-5.html

3 මගේ දඹදිව වන්දනාව 3 සන්නිවේදන උපාය මාර්ග

https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/2-2.html සිට

පිරිමින් දෙදෙනාගේ පමණක් online වීසා නොලැබීමටත් කාන්තාවන් දෙදෙනාගේම ලැබීමටත් හේතු කුමක්දැයි, මම ටිකක් ගැඹුරින් කල්පනා කළෙමි. මේ සඳහා මට ඔන්ලයින් වීසා නොලැබුණු අයදුම්පතේ පිටපතක් පරීක්ෂා කරන විට මට එය අවබෝධ විය.
මෙම වීසා අයදුම්පත එක් කොටුවක srilankan reference යනුවෙන් සඳහන් කර තිබේ. අපගේ online visa සම්පූර්ණ කරන ලද්දන් විසින් ඒ සඳහා ඇතුළත් කර තිබුණේ, අපගේ ශ්‍රී ලංකාවේ next of kin ගේ; දරුවන් ගේ නම සහ ලිපිනයයි. ඇත්තෙන්ම ඉන්දියානුවන් මෙම තොරතුර බලාපොරොත්තු වන්නේ අප ගැන අසා දැනගත හැකි යම් ශ්‍රී ලාංකිකයෙකුගේ නම සහ ලිපිනය යයි. ඔවුන් ඒ සඳහා එක නම තිබෙන එකම ලිපිනයේ පදිංචි කෙනෙකුගේ විස්තරයක් පිළිගන්නේ නැත.

ඒ සඳහා අප පිරිමි දෙදෙනාගේම වාසගම්වල තිබෙන්නේ ඔවුන්ගේ විවාහයට පෙර නම් නිසා, නමුත් බිරින්දෑවරුන් දෙදෙනාගේම ගමන් බලපත්‍රවල තිබෙන්නේ ඔවුන්ගේ විවාහයට පෙර නම් නිසා ඔවුනට මෙය බල නොපාන ලද අතර ඔවුන්ගේ අයදුම්පත් පිළිගැනීමටත් එකම වාසගම් ඇති පිරිමින්ගේ අයදුම්පත් පිළි නො ගැනීමටත් හේතුව විය හැක. කෙසේ වුවද ඉන්දියානු තානාපති කාර්යාලය ඔන්ලයින් වීසා අයදුම්පත් පිළිනොගැනීමට හේතුවක් සඳහන් නොකරයි.

අප කණ්ඩායමේ පිරිමි කිහිප දෙනෙකුටම මෙලෙස සිදුව තිබූ අතර, ඔවුන්ගේ තොරතුරු තමා පසුව හෙමින් විමසා බැලූ විට මගේ මේ උපකල්පනය නිවැරදි බව මට සිතුනි. ඒ අතරේම මෙසේ අතරින් පතර online visa අයදුම්පත් කිහිපයක් භාර නො ගැනීමෙන්ම පමණක් ඉන්දියානු වීසා ආයතනයටද, බොහෝ ආදායමක් ලබාගත හැකි බවද අප අමතක කළ යුතු නොවේ.

මට එදින උදේ express තැපෑලෙන් ගමන් බලපත්‍රය වීසා සහිතව ලැබුණු අතර, ඥාති සහෝදරයාටද සවස පහට විසා කාර්යාලයට ගොස් ඔහුගේ ගමන් බලපත්‍රය ලබා ගැනීමට හැකියාව ලැබුණි. අපි ගුවන් තොටුපළට රාත්‍රී එකොළහට 11.00 ට ළඟා වීමට හැකි වන අයුරින් මහනුවරින් පිටත් වීමු.

මේ අතර ඉන්දියාවේ මැලේරියා තිබෙන බවත් ඒ සඳහා අප මැලේරියා වැළකී මේ ඖෂධ පාවිච්චි කර ඉන්දියාවට යා යුතු බවට අපට දෙදෙනෙකු ගෙන් උපදෙස් ලැබිණ. මම මේ පිළිබඳව ගූගල් කර එම ඖෂධ යනාදිය සොයා ගත්තද, එතන පොඩි ප්‍රශ්නයක් තිබෙන බව පෙනුණි. ඒ මැලේරියා ඖෂධ ගමන යාමට අඩු තරමේ ඉන් දවස් හයකටවත් පෙර ලබා ගත යුතු වීමයි. ඒ නිසා එය අවසාන දවසේ ගැනීම තේරුමක් නොමැති බව කල්පනා කළ අපි, එය දෛවයට බාර දෙන්නට සිතා ගත්තෙමු.

ඊළඟ ප්‍රශ්නය වූයේ සන්නිවේදන ප්‍රශ්නයයි. ඉන්දියාවට ගිය පසු නිවස සමග කතා කිරීම සහ පිටරට සිටින දියණිය සමඟ කතා කිරීමට යම් ක්‍රමවේදයක් සාදාගත යුතු යුතුමය. ඉන්දියාවේ කොම්පැනියක් නිසා airtel සමාගමේ සිම් එකක් දමාගෙන ගිය හොත් අපට යම් තරමකට අඩු වියදමකට සන්නිවේදන පහසුකම් සපයා ගත හැකි යැයි කිහිප කිහිප දෙනෙකු කියූ අතර, මමද එය පිලිගත්තෙමි.

airtel වෙබ් සයිට් එකට ගොස් ඔවුනට කතාකර මේ පිළිබඳව විමසූ විට ඔවුන් ගෙන් යහපත් ප්‍රතිචාරයක් ලැබුණු අතර, ඔවුන්ගේ ගුවන්තොටුපලේ කාර්යාලයෙන් සිම් එකක් මිලදී ගැනීමට හැකි බවට ඔවුන් මට පැහැදිලි කළේය. ඇත්තෙන්ම අන්තර්ජාලයෙන් වැඩ කිරීම නිසා අපගේ ජීවිතය කොතරම් පහසු වෙන්නේ දැයි කල්පනා කරමින්, මම මෙය ගුවන් තොටුපලෙන් මිළදී ගැනීමට සිතා ගත්තෙමි. මීළඟට 

https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/4-4.html

2 මගේ දඹදිව සංචාරය 2 ; ත්‍රාසය බිඳක් එකතුකිරිම

https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/09/1.html

සිට
එම මුදලද ගෙවීමෙන් පසු අපට ඉන්දියාවට ඔන්ලයින් වීසා සෑදීම සඳහා 2ං2  ෆොටෝ දෙකක් රැගෙන ඊමේල් කරන ලෙසටද, ඒවායේ hardcopy දෙකක් ගමන යාමට එන විට නේපාල වීසා සඳහා රැගෙන ලෙසද දන්වන ලදී.
අනෙක් දෙදෙනා මහනුවර ලක්ෂ්මන් ස්ටුඩියෝ එකට ගොස් ෆොටෝ අරගෙන ස්ටුඩියෝ එකෙන් මා වෙත ඊමේල් කරවන ලද අතර, මට ෆොටෝ ගැනීම සඳහා පමණක් මහනුවරට යාමට කම්මැලි සිතුනි.
ඒ සඳහා මීට පෙර ගත් ෆොටෝ එකක් කොහේ හෝ computer එකේ තිබේදැයි සොයා බැලූ නමුත් නොමැති නිසා, මේ සඳහාම නගරයට යන්නට සිදුවන බව සිතෙන විට කම්මැලියාට දිවැස් තිබෙන බවට අප කුඩා කල අසා ඇති කතාව මට පිහිටට පැමිණියේය.
අපේ ගෙදර සුදුපාට බිත්තියක් ඇති තැනක් හොයාගෙන, මම මුලින්ම බිරිඳ එම පසුබිමේ තබා ගෙන දුරකථනයෙන් ෆොටෝ එකක් ගත්තෙමි. ඇයට කියා මගේ එකක්ද ගත්තෙමි.
පාස්පෝට් ෆොටෝ ඇප් එකක් ඩවුන්ලෝඩ් කරගෙන, free trial එකකින් මෙම පොටෝ මනරම් ලෙස දාගෙන lakshman studio එකේ ෆොටෝ දෙකක් සමග සසඳා බැලු වෙමි. ලොකු වෙනසක් පෙනෙන්නට නොමැත.
මේ හතර වහාම ආයතනය වෙත ඊමේල් කර යැව්වෙමි. නුවර වැඩ කරන මගේ මිතුරෙකු lakshman ස්ටුඩියෝ එකට යවා ඔවුනට කතා කර, අපි බිත්තියට හේත්තු වී ගත් ඡායාරූප ඔවුනට මේල් කර hardcopy දෙක බැගිනුත් ලබා ගත්තෙමු. රුපියල් පන්සියයක පමණ ඉතිරියකි.
අපට යාමට තිබුණේ අඟහරුවාදා දිනයකය.
ඊට කලින් සතියේ බ්‍රහස්පතින්දා උදේ වරුවේ මට සංචාරක සමාගමෙන් දුරකථන පණිවුඩයක් ලැබුණි. එයින් කියවුනේ මගේ online වීසා එකේ application එක ප්‍රතික්ෂේප වී ඇති බවයි. මට එම ඔන්ලයින් වීසා එකේ online visa application එකේ පිටපතක්ද එවා තිබුණු අතර, මම එයත් රැගෙන ලක්ෂ්මන් studio එකට ගොස්, මා කලින් ඊමේල් කළ ඡායාරූප පිටපත් දෙකද රැගෙන මහනුවර ඉන්දියානු විසා කාර්යාලයට ගියෙමි. ගොපල්ලව මාවතේ පිහිටි එම කාර්යයට මා යන විට දවල් 12.30 වූ අතර, ඔවුන් වීසා අයදුම්පත් භාර ගන්නේ 13.00 වෙන තුරු පමණි.
එම වීසා කාරයාලය පුද්ගලික එකක් වන අතර, එහි ශාලාවේම පිටුපස කොම්පියුටර් එකකුත් තබාගෙන සිටින තරුණයෙකු ගෙන් මා මේ පිළිබඳව ඇසූ විට, ඔහු මා පහල තට්ටුවට රැගෙන ගොස් තවත් තරුණියන් හතර පස් දෙනෙකු වැඩ කරන කුඩා කාර්යාලයකට රැගෙන ගියේය. එහිදී මගේ ප්‍රතික්ෂේප වුණු ඇප්ලිකේෂන් එකේ විස්තර බලා ගෙන, අලුතෙන් download කරගත් ඇප්ලිකේෂන් එකක් තරුණියක විසින් පුරවන ලද අතර, ඒ සඳහා මගෙන් රූපයත් රුපියල් 350 ක මුදලක් අය කරන ලද්දේය.
මම එයත් රැගෙන ආපසු වීසා කාර්යාලට දිවයන විට යන්තම් එක පසුවී තිබුණද, එම කාර්යාලයේ නිලධාරීන් සිනහමුසු මුහුණින් මගේ අයදුම්පත භාර ගත්තහ. වීසා ගාස්තුව සහ කුරිය කිරීමේ ගාස්තුව ලෙස මට රුපියල් 5800 ගෙවන්නට සිදු විය. මගෙ විසා එක අඟහරුවාදා උදේ එනම් ගමන යාමට තිබෙන දින නිවසටම ලැබෙන බව ඔවුන් කියා සිටියහ.
මා ආපසු ගෙදර පැමිණි විට අප සමග යන්නට සිටින අනෙක් ජෝඩුවේ පිරිමියාගේ අයදුම්පතද, මගේ එක ලෙසටම ප්‍රතික්ෂේප වී ඇති බව මට දුරකථනයෙන් දැන ගන්නට ලැබිණ. පසු දින සිකුරාදා පොහොය දිනයක් වූ අතර, ඊට පසුව පැමිණෙන්නේද සතිඅන්තයයි.
අප සියලු දෙනාම තිගැස්සීමකට ලක් වූවෙමු. වාසනාවකට තානාපති කාර්යාල නිවාඩු ගන්නේ, ඔවුන් වාසය කරන රටේ කැලැන්ඩරයට අනුව නොව  ඔවුන්ගේ මුල් රටේ කැලැන්ඩරේට අනුවය.

ඒ නිසා පසුදින පොහොය දිනයක් වුවත්, මෙම කාර්යාලය වැඩ කරන බව දැනගන්නට ලැබිණ. ඔහු සිකුරාදා එම කාර්යාලයට ගොස් අයදුම් පත් භාර දුන් අතර, ඔහුට අඟහරුවාදා ඒ කියන්නේ අප ගුවන්ගත වීමට සිටින දිනයේම, හවස පහට පැමිණ ඔහුගේ ගමන් බලපත්‍රය ලබාගන්නා ලෙස දන්වනු ලැබිණි. අපට නුවරින් පිටත් වෙන්නට තිබින්නේ හවස හතටය. වීසා එක ලැබෙන්නේ

හවස පහටය. ඒකත් හරියටම ලැබෙයි දැයි විශ්වාසයක් නැත. ගමනකට ත්‍රාසය එකතු කරන්නේ මේ ආකාරයටය.  
ඊළඟ බ්ලොග් එක 
https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/3-3.html

මගේ දඹදිව වන්දනාව 1

අපි පසුගියදා දඹදිව වන්දනාවේ ගියෙමු. මටත් කුඩා කාලයේ ඉගෙනගත් බුදුන්ගේ නොයෙකුත් වාසස්ථාන සහ එතුමා හා සම්බන්ධ සිද්ධි සිදුවූ ස්ථාන නැරඹීමට උනන්දුවක් තිබුණ නමුදු ඒ සඳහා මේ තරම් මහන්සියක් වීමට අවශ්‍යතාවක් තිබුණේ නැත.

මුලින්ම මෙම ගමන සඳහා වස්තු බීජය වැටුණේ මගේ බිරිඳගෙ අක්කා ඇයත් සමඟ උගන්වන ගුරුවරියක සමග දඹදිව යාමට සැලසුම් කරන අතර තුර, ඒ සඳහා යම් අඩුවකට මගේ බිරිඳටද ආරාධනාවක් ලැබුන පසුවය.
ඇය යන බව ඇසූ මටත් යන්නට සිතුනි. එහෙත් එසේ කරන්නට නම්  එක්ලක්ෂ හැටදාහක් ඒ කියන්නේ මුලින් සිතුවාට වඩා රුපියල් විසි දහසක් අප හැම දෙනාටම ගෙවිය යුතු යැයි එම සමාගම විසින් කියූ නිසා අපට තරහ ගොස්, එම සමාගමේ ගමනට සම්බන්ධ නොවූ වෙමු.
ඉන්පසු මා ෆේස්බුක් එකේද දමා මේ පිළිබඳව සොයා බැලු අතර දඹදිව ගොස් ආපසු පැමිණ සිටි මිතුරන් කිහිප දෙනෙකුටද කතා කළෙමි. මෙයින් මා වඩාත් සිත් ගත් ක්‍රමය වූයේ ඉන්දියාවේ වාහනයක් හයර් කර, කොළඹ සිට වරනාසි වෙත ගුවනින් ගොස් එම වාහනයෙන්ම මුළු වන්දනාවම සිදුකර ආපසු එහි සිටම කොළඹට පැමිණීමට ය.
ඒ සඳහා අන්තර්ජාලය පාවිච්චි කර හෝටල් පිළිබඳ සමීක්ෂණයක් කර, වාහන අයිතිකරුවන්ටද කතා කර සෑහෙන වැඩ කොටසක් සිදු කළෙමි.
හතර දෙනෙකු ගමන් කරන ලොකු toyota inovo  වාහනයක මුළු ගමන ගොස් තරු 3 සහ 4 හෝටල්වල නැවතී මුළු සංචාරයම එක් ලක්ෂ විසිදහසක පමණ අවසන් කිරීමට හැකි බව පෙනුණි.
මේ සඳහා සැලසුම් කර අඩිතාලම දමා ගෙන යන මගේ බිරිඳගෙ අක්කාට ඇගේ මිතුරියක විසින්, කුඩා වාහනයක යද්දී ආරක්ෂාව පිළිබඳ යම් අවදානමක් තිබේ යැයි අදහසක් දුන් දී තිබූ නිසා, මේ පිළිබඳව තවදුරටත් සාකච්ඡා කර කණ්ඩායමකට බැඳී වන්දනාව කර ගැනීමට අවසානයේ තීරණය කරන ලද්දේය.
මේ කාලය තුළ මගේ මිතුරෙකුගේ බිරිඳගේ පියාද ඉන්දියාවේ වන්දනාවේ ගොස් තවමත් සොයාගැනීමට බැරි වූ ආරංචියක්ද මටද ලැබුණි.

මේ කාලේ මං හදිසියේ ෆේස්බුක් එකේ තිබූ දඹදිව චාරිකා දැන්වීමක් දැක එයට ප්‍රතිචාර දැක්වීමෙන්, රුපියල් එක් ලක්ෂ පනස් නම දාහකට full board චාරිකාවක් දුටුවෙන්, ඔවුන් සමග සාකච්ඡා කර අප හතර දෙනාද එම කණ්ඩායමට එක් වූයෙමු.
ඔවුන්ගේ හෝටල් සියල්ලම පරීක්ෂාකර බලන ලදුව, ඒවා එම ප්‍රදේශවල තිබෙන හොදම වාගේ හෝටල් නිසා, මෙම තීරණය අපට වඩාත් පහසු විය.
එම කණ්ඩායමට එක්වීම සඳහා ඉක්මනින්ම මුදල් ගෙවිය යුතු යැයි දැන් වූ හෙයින්, අප සියලු දෙනාගේම ගාස්තුව app ට්‍රාන්සර් එකකින් සිදු කළෙමු.
ඒ මුදල් ගෙවීමෙදී අප සිතා සිටියේ ඉන්දියානු විසා ලබා දෙන්නේද එම සමාගමෙන් කියාය. නමුත් පසුව දැනගන්නට ලැබුණේ ඔවුන් එම වීසා ලබා දුන්නද, අප ඒ සඳහා රුපියල් 8000 මුදලක් ඔවුනට ගෙවිය යුතු බවය. අනෙක් ජෝඩුවට මා මුලින් කියා සිටියේ මුළු මුදල එක්ලක්ෂ පනස් 159000 වන බව නිසා මෙයින් මම තරමක් අපහසු තාවයකට පත් වීමි.
මේ පිළිබඳව සමාගමත් සමග සාකච්ඡා කළ පසු රුපියල් 8000 වෙනුවට හයදාහක් ගැනීමට ඔවුන් කැමැති වූහ.
එම මුදලත් ගෙවුවෙමු. ඊළඟ 
https://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2019/10/2-2.html