Thursday, May 28, 2026

රොබට් නොක්ස්

 අප රටට පැමිණි දේශගවේෂකයෝ - කපිතාන් රොබට් නොක්ස් 


රොබට් නොක්ස් ශ්‍රී ලංකාවට අතිශය වැදගත්කමක් සහිත පුද්ගලයෙකි. ඒ අපිට ඕනෑම වෙලාවක දාහත් වැනි ශත වර්ෂයට ආපසු ගොස්, රටේ අපේ මුතුන් මිත්තන් ජීවත්වූ ආකාරය හා ඔවුන්ගේ සංස්කෘතිය බලාගන්නට කාලයේ කවුළුවක් අප වෙත විවෘත කර දුන් නිසාය. 


 1641 වසරේ එංගලන්තයේ ලන්ඩන් නුවර උපත ලද රොබට් නොක්ස්ගේ පියා වෙළඳ නෞකාවක කපිතාන්වරයකු වූ අතර පියාගේ නම ද රොබට් නොක්ස්ම විය.


මෙකල ලෝකයේ සාගර වෙළඳාම ; රටින් රටට භාණ්ඩ වෙළඳ නෞකා මගින් ප්‍රවාහනය කර වෙළඳාම් කිරීම, ඕලන්ද සහ ඉංග්‍රීසි ජාතීන් විසින් පාලනය කෙරුණි. මේ වන විට මීට පෙර මෙම වෙළඳාම මුලින් පාලනය කරගෙන සිටි පෘතුග්‍රීසින්. දුර්වල වී සිටියහ. 


වයස 14 ක් වන තෙක් පාසල් ගොස් අධ්‍යාපනය හැදෑරූ කුඩා නොක්ස් දරුවා වයස දාහතරක් වූ විට ඔහුගේ පියා කපිතාන් ධූරය දැරූ “ඈන්” නැමැති නෞකාවේ සේවයට බැඳුණේය. 


ඔවුන්ගේ පළමුවැනි මුහුදු ගමන එංගලන්තයේ සිට ඉන්දියාවට වූ අතර එම ගමන තුළ ඉන්දියාවේ පර්සියාවේ සහ සුමාත්‍රාවල නොයෙකුත් වරායවල වෙළඳාම් කරමින් වසර දෙකක් ගතවිය. ඒ වන විට නෞකා මුහුදේ ගමනාගමනය කළේ රුවල් වලින් නිසා මෙලෙස මුහුදු ගමනකට බොහෝ කාලයක් ගතවිය. නැව්වලට වාෂ්ප එන්ජින් සවිකර මුහුදේ යාත්‍රා කරන්නේ තවත් අවුරුදු 150 කට පමණ පසුවය.


ඔවුන් පැමිණි “ඈන්” නෞකාව අඩි සියයක් පමණ දිග අඩි 25 ක් පමණ පළල, බඳ ලී වලින් සෑදූ, රුවල් වලින් සුළඟේ ආධාරයෙන් මුහුදේ ගමන් කළ නෞකාවක් විය. නැව සම්පූර්ණයෙන්ම වෙළඳා භාණ්ඩ වලින් පිරවූ පසු ජල මට්ටමේ සිට  අඩි දොළහක් පමණ ගැඹුරට නැවේ බඳ පහළට ගියේය.  

මෙම නැව තුවක්කු විස්සක, හයවන පන්තියේ නැවක් ලෙස රාජකීය නාවික හමුදාවෙන් වර්ගීකරණය කර තිබිණ. 


මෙලෙස වෙළඳ නෞකාවක් තුවක්කු ප්‍රමාණයෙන් වර්ගීකරණය කිරීම එකල සිදු වූයේ එවැනි වෙළඳ නෞකා වලට නිතරම, මුහුදු කොල්ලකරුවන්ගෙන් හා සතුරන්ගෙන් තමන් ආරක්ෂා කර ගැනීමට සිදුවූ නිසාය. 



මෙය සාමාන්‍යයෙන් සංචාරක බස් දෙකක් පමණ දිග බවත් බස් එකහමාරක් පමණ පළල බවත් සිතාගැනීමෙන්, එහි ප්‍රමාණය පිළිබඳ අවබෝධයක් ලබාගත හැකිය. මෙම නෞකාවේ කාර්ය මණ්ඩලය එසේත් නැත්නම් නැව් මුළුව 48 දෙනකුගෙන් සමන්විත විය.


මේ ගමන් අතරතුර වරක් ලංකාව පසු කරද්දී ඈන් නෞකාව තදබල කුණාටුවකට අසුවිය. නෞකාවේ ප්‍රධාන කුඹ ගස කඩා වැටුණි. මෙය ඉතා විශාල අලුත් වැඩියාවක් වූ අතර එය කර ගැනීමට වරායකට ඇතුළු විය යුතුමය. නෞකාව  ඉතාමත් දුෂ්කර  ගමනකින් පසුව ත්‍රිකුණාමලයේ වරාය තුළට සේන්දු වුණි.




නැව වරායට එන්නේ 1659 දෙසැම්බර් මාසයේය. මෙය ඊසාන දිග මෝසම්  සුළං තදින්ම තිබෙන කාලයයි. ප්‍රධාන කුඹගහත් නොමැතිව ත්‍රිකුණාමලය වරායට මේ කාලයේ ඇතුළු වීම මහත් දුෂ්කරතාවයන් මධ්‍යයේ කරගන්නට ඇත.


සති කිහිපයක් ත්‍රිකුණාමලයේ නැවතී  කුණාටුවෙන් ඇතිවූ අලාභ හානි අලුත්වැඩියා කර ගන්නා අතරතුර, ඔවුන්ට ආහාර මිලදී ගැනීම වැනි පහසුකම් ලබාදීම ප්‍රදේශයේ වැසියන් සතුටින් කරති. 




එහෙත් මොවුන්  ත්‍රිකුණාමලයට පැමිණ සිටින්නේ සාමාන්‍ය කාලයක නොවේ. කන්ද උඩරට රජ වූ දෙවැනි රාජසිංහ මේ දිනවල කොළඹ සහ දකුණු පළාත්වල වෙරළාසන්න ප්‍රදේශ පාලනය කරන ඕලන්ද ජාතිකයින් හා දරුණු සටන් කරමින් සිටි. 


එවන් කාලයක බටහිර ජාතීන්ගේ නැවක් මෙසේ තම රාජ්‍යය ඇතුළට පැමිණ තිබීම සැකකටයුතු සිද්ධියකි. මේ නිසා රාජසිංහ රජු හමුදා කණ්ඩයක් ත්‍රිකුණාමලයට එවා නැව් කණ්ඩායම අත්අඩංගුවට ගනියි. අත්අඩංගුවට ගැනීම සිදුවන්නේ 1660 මාර්තු මාසයේය.




ඔවුන් පැනයාමට ඉඩ තිබෙන නිසා නැව් කණ්ඩායම කුඩා කොටස් වලට කඩා නොයෙකුත් ගම්මානවල තාවකාලිකව පදිංචි කරන ලද අතර  ඔවුනට ආහාර සපයා දීම රාජ නියෝගයකින් ඔවුන් පදිංචි කර සිටින ගම්වල ගම්වැසියන්ට පැවරේ. 

මේ අතර නෞකාවේ ඉතිරි වූ නාවිකයන් නෞකාවත් රැගෙන ආපසු ඉන්දියාව බලා පිටත් වූහ.


සාමාන්‍යයෙන් දවසකට වේල් දෙකක් ඔවුනට ලැබුණු අතර, සෑම වේලකටම ව්‍යංජන තුනක් සහිතව  බත් ඔවුනට ලැබුණි. ව්‍යංජන තුනෙන් එකක් මස් මාළු හෝ බිත්තර  විය.


කපිතාන්වරයාට,  ඔහුගේ පුතාට සහ පියා විසින් මුහුදු ගමන අතරමගදී මිලදීගන්නා වහල් ළමයෙකුට නවතින්නට ලැබෙන්නේ වාරියපොල කිට්ටුව බණ්ඩාර කොස්වත්ත නම් ග්‍රාමයේය. ඔවුන් දෙදෙන ගැමියන්ගේද උදව්වෙන් බිත්ති නොමැති විවෘත නිවසක් සාදා ගනිති. බොහෝ විට මේ එංගලන්තයේදී ඔවුන්ට නුපුරුදු අධික උෂ්ණත්වය මඟහැර ගැනීමට විය යුතුය. පියාට පැදුරක් දමා නිදා ගැනීමට ඇඳක් ලැබුණු අතර පුතා පැදුරක් දමා බිම නිදා ගත්තේය. 


මෙහිදී එකල එම ප්‍රදේශයේ නිතරම ව්‍යාප්ත වුණ මැලේරියා උණ රෝගය  පිය පුත් දෙදෙනාටම සෑදෙන අතර එයින් කපිතාන්වරයා මිය ගියේය. මේ වන විට කනිෂ්ඨ රොබට් නොක්ස්ට වයස අවුරුදු 20 ක් විය. 


රජුගේ නියමයෙන් ඔවුනට ගමේ මිනිසුන් ආහාර ලබාදිය යුතු වුවද ඇඳුම් වැනි වෙනත් දේවල් ලැබෙන්නේ නැත. මේ සඳහා මුදල් සොයා ගැනීමට තරුණ නොක්ස් ගොවියකු බවට පත්වෙයි. කුකුළන්  ඇති කරයි. එයට අමතරව තොප්පි වියා ගැමියන්ට විකුණා ලාභයක් ලබා ගනී. නූල් වලට පැන්ස තුනක් වියදම් කර එක තොප්පියක් පැන්ස නමයට විකිණීමට පුළුවන් වීම නිසා මුලදී මෙය හොඳ ව්‍යාපාරයක් විය. මෙලෙස නැව් වලින් අල්ලා සිරකරගෙන සිටි, බොහෝ ගම්වල සිටි විදේශිකයන් තොප්පි විවීම පටන් ගත් නිසා සැපයුමට වඩා ඉල්ලුම අඩුවූ හෙයින් තොප්පි වල මිල ඉක්මනින්ම ඉතා අඩුවිය. 


මේ කාලය වෙද්දි ලංකාවේ රුපියල භාවිත නොවූ අතර මුලින්ම රුපියල ලංකාවේ හඳුන්වා දී ඇත්තේ සුරති රුපියල නමින් 1780 දීය.


ඔහු පිසූ කෑම වෙනුවට, ගම්වැසියන්ගෙන් අමුද්‍රව්‍ය ලබාගෙන ඔහුගේ ගෝලයාත් සමග උයන්නට පටන් ගත්තේය. මේ සඳහා තරමක් ලොකු නිවාසයක් ඕනෑ නිසා ඒ ගම කිට්ටුව තිබූ රජුගේ පොල් වත්තක නිවසක් සදන්නට පටන් ගත්තේය. ගම්වැසියන්ගේ සහයෝගයෙන් එය ඉක්මනින් අවසන් කර ගැනීමට හැකි විය. 


ඔහු නිවසක් සාදා අවසන්කර  

 බිත්තිවල හුණු ගා ගත්තේය. එසේ සාමාන්‍ය වැසියන්ගේ නිවෙස් වල බිත්ති වල හුණු ගෑම එකල තහනම් වුවද, මෙම විදේශිකයන් සඳහා රජුගේ තිබූ අනුකම්පාව නිසා තම ජීවිතය බේරුණු බව නොක්ස් කියයි. මන්දයත් එකල ගෙවල බිත්තිවල හුණු ආලේප කළහොත් මරණීය දණ්ඩනය පවා ලැබෙන බැවිනි.

ඔහු අලුත් නිවසේ ඌරන් සහ කුකුළන් ඇති කරන්නටද පටන් ගත්තේය. වත්තේ වැටෙන පොල් ඔහුගේ පාවිච්චියට ලැබුණ හෙයින් කෑම පිස ගැනීමටද පහසු විය.


මෙලෙස නොක්ස් ජීවත්වන අතර  එකල කන්ද උඩරට සිරකරුවන් ලෙස ජීවත් වූ බොහෝ යුරෝපීයයන්  අරක්කු පෙරා විකිණීම ව්‍යාපාරයක් ලෙස කළ බව සඳහන්වේ. 


මේ අයුරින් බණ්ඩාර කොස්වත්තේ ජීවත්වන කාලයේ ඔහු ගෝලයා සමග ගමේ ඔයක මාළු අල්ලමින් සිටියදී, වයස්ගත මිනිසෙකු පෘතුගීසි යුද්ධයකදී අල්ලා ගන්නා ලද බයිබලයක් දුන්නේය. ආගම තදින් ඇදහූ එසේම කියවන්නට හා ලියන්නට ප්‍රිය කළ නොක්ස් තරුණයා මෙය ලැබීමෙන් කොතරම් සතුටු වන්නට ඇද්ද?




1669 වසරේ නොක්ස් මහනුවරට කිට්ටුව උඩුනුවර එළදැත්ත ග්‍රාමයේ පදිංචි කරවන ලදී. මෙලෙස කලින් කලට සිරකරුවන්ගේ පදිංචිය වෙනස් කිරීම ඔවුන් පැනයාම වැළැක්වීම සඳහා කරන ලද්දක් විය යුතුය. 


ඔහු අත මුදල් තිබුණ නිසා ඔහු එලදැත්ත ගමේ තරමක ඉඩමක් මිලදී ගත්තේය. එහි නිවසක් සාදාගෙන නොයෙකුත් වගාවන් එසේම කුකුළන් ඌරන් සහ එළුවන් ඇතිකර ධනවත් ගොවියකු බවට පත්විය. විශේෂයෙන්ම බිත්තර වී (වගා කිරීම සඳහා බීජ වී) 50% පොලියට ගම්වැසියන්ට ලබාදීම ඔහු ඉක්මනින් ධනවතෙකු කළේය. 




ඔහුත් සමඟ අත්අඩංගුවට පත්වූ බොහෝ නැවියන් ලංකාවේ කාන්තාවන් සමග විවාහ වී පවුල් ජීවිත ගත කළ නමුදු නොක්ස් තනිකඩ ජීවිතයක් ගත කළේය. 


එකල ඉන්දියාවේ සිටි ඉංග්‍රීසි ආණ්ඩුකාරයා විසින් රාජසිංහ රජුට එවූ ලිපියක් නිසා තමන්ගේ රාජධානිය සිටින සියලුම ඉංග්‍රීසි සිරකරුවන් මහනුවරට ගෙන්නා ගන්නා ලද අතර එතන සිරකරුවන් විසිනම දෙනෙකු සිටි බව නොක්ස් විසින් සටහන් කර ඇත.


 ඔහු තමන්ගේ සගයෙකුගේ දියණියක් දරුකමට හදාගත්තේය. ඇයගේ නම ලුසී විය. ඇයට ඔහු ක්‍රිස්තියානි ආගම සහ ඉංග්‍රීසි භාෂාව  හොඳින් ඉගැන්වීය. එසේම ඔහුගේ සියලු දේපළ ඔහුගෙන් පසු ඇයට අයත් විය යුතු බවට ලියකියවිල්ලක්ද ඔහු විසින් ලියා තැබිණ.


1673 වසරේ නොක්ස් තමන්ගේ රටට ආපසු පැනයාමට සැලසුමක් සාදාගත්තේය. ගොවියකු ලෙස ගම්මානයක රැඳී සිටියොත් කවදාකවත් පැනයාමට නොහැකි වන නිසා ඔහු සංචාරක තොප්පි වෙළෙන්දෙකු  ලෙස රට පුරා ඇවිදින්නට පටන් ගත්තේය. දීර්ඝ කාලයක් මෙය කරන විට ඔහු දවස් ගණනක් ගෙදරින් පිටව සිටියත් අසල්වැසියන්ට සහ රාජ්‍ය නිලධාරීන්ට සැකයක් මතුවූයේ නැත. 




1679 සැප්තැම්බර් මස ඔහු සහ ඔහුගේ මිතුරා වූ රුට්ලන්ඩ් ඔවුන් සාමාන්‍ය තොප්පි වෙළඳාමේ යන ගමනක් ලෙසට පෙනෙන අයුරින් ගෙදරින් පිටත් වී අනුරාධපුරය දෙසට උතුරට ගමන් කළහ. අපරාධපුරයෙන් පසුව කන්ද උඩරට රාජධානියේ අවසාන මුරපොල මගහැර උතුරට ගිය ඔවුහු වියළී තිබුණු මල්වතු ඔය පතුල දිගේ ගමන්කර අරිප්පු වෙරළේ පිහිටි ඕලන්ද බලකොටුවක්  වෙත ළඟා වූහ. 


මාසයකට වැඩි කාලයක් ගතවූ මෙම  ගමන අති දුෂ්කර එකක් බව නොකිව මනාය. දේශසීමා ආරක්ෂකයන්ට අසුවේයැයි බියෙන් රාත්‍රිය ගස් උඩ ගත කරමින්, එසේම වැලිතලාවල ආපසු පැමිණි බව කෙනෙකුට හැඟෙන පරිදි අඩි සලකුණු අනික් පැත්තටද තබමින් ඔවුහු ගමන් කළහ.


සිංහල ගැමියන්ගේ ඇඳුමෙන් සැරසී  මුහුණ පුරා රැවුල වවාගත්, හොඳින් සිංහල කතා කරන මේ දෙදෙනා දැක බලකොටුවේ සිටි ඕලන්ද ජාතිකයින් පුදුමයට පත්වූහ.


ඔවුහු, මෙම ඉංග්‍රීසි ජාතිකයින් දෙදෙනා කොළඹට යවා එහි සිට එකල ආසියාවේ ඕලන්ද පාලක මධ්‍යස්ථානයක් වූ ඉන්දුනීසියාවේ බතාවියා නගරය වෙත යවා එංගලන්තයට යන නැවක යවන ලදී. 




එකල බතාවියා නගරය


දීර්ඝ කාලයක් ගතවූ එම ගමනේදීම තමන්ගේ අවුරුදු විස්සක අත්දැකීම ග්‍රන්ථාරූඩ කිරීමට රොබට් නොක්ස් උත්සුක විය. වයස 16 දී එංගලන්තයෙන් පිටත් වූ රොබට් නොක්ස් නැවත එංගලන්තයට ළඟාවන විට වයස තිස් නමයක් විය. 1681 වසරේ එළිදක්වන ලද ඔහුගේ ලංකාවේ ගත කළ ජීවිතය පිළිබඳ පොත An historical relation of island of Ceylon එකල බටහිර ලෝකයේ ජනප්‍රිය පොතක් වූවා පමණක් නොව  එම පොත රොබින්සන් කෲසෝ පොත සඳහා එහි කතුවරයාට අදහස ලබාදුන් බවද කියැවේ.

ඔහු එංගලන්ත ඔහු මුලින් සේවය කළ නැගෙනහිර ඉන්දියා සමාගමේ වෙළඳ නෞකා කපිතාන්වරයකු ලෙස 1701 දක්වා කටයුතු කර ඉන්පසු  විශ්‍රාම ගෙන 1720 දී මිය ගියේය.















Tuesday, March 31, 2026

My house is my castle




 මේ මගේ කාර්සල් එකට( my house is  my castle යන අර්ථයෙන්)ප්‍රවිශ්ට මාර්ගයයි. එහි එක් කෙළවරක් ද්විත්වාකාලයේ කඩාගෙන වැටුණි. 

සතියකට පමණ පෙර එතනට බැම්මක් ගසන්නට පටන් ගත්තෙමි. 

ඝනකම අඟල් හතරට ොන්ක්‍රීට් බැම්මක් දැමීමට කතාකරගෙන වර්ග අඩියකට රුපියල් 300 ගණනේ පෙදරේරු මහතෙකුට කොන්ත්‍රාත් දුන්නෙමි. 


මෙවැනි වැඩක අමාරුම ස්ටේජ් එකට මුහුණ දිය යුතු වන්නේ දැන්ය. ඒ හරියටම මේ වැඩේට වැය වන අමුද්‍රව්‍ය ප්‍රමාණය දැන ගැනීමය. අඩුවෙන් ම ඉල්ලුවොත් නැවත ගෙන්වා ගැනීමට transport වැඩිපුර ගෙවන්නට සිදුවේ,  වැඩියෙන් ගෙන්වා ගත්තොත් බොහෝ කාලයක් නොයෙකුත් ස්ථානයන්හි රැඳී ම් දකින්න දකින විට අපගේ ගණන් හැදීමේ හැකියාවට විහිළු කරයි. 


මේ නිසා මම මෙවර ක් අලුත්ම වැඩක් කලෙමි. හදන්න තිබෙන්න බැමි කොටස ක් දිග පළල මැන වර්ග ප්‍රමාණය සොයාගෙන එය තුනෙන් බෙදා බැම්මේ මුළු ඝන අඩි ගණන සොයා ගත්තෙමි. 

මෙම කොන්ක්‍රීට් ඝන අඩි ගණනට 1:2:4 ලෙසට සිමෙන්ති වැලි සහ metal කොපමණ ප්‍රමාණයක් අවශ්‍ය වෙන්නේ ද යන්න ගූගල් ජෙමිනායි ගෙන් ඇසුවෙමි. 

හරියටම ඒ ප්‍රමාණය ලැයිස්තු ගතකර  whatsapp මගින් උඩපිටිය hardware එකට යැව්වෙමි.


වැඩය පටන් ගෙන අවසාන දිනට පෙර දින පෙදරේරු පැමිණ න්නේ යම් ප්‍රමාණයක් මදිවෙන බව පවසා සිටියේය. ඉතිරි ප්‍රමාණය සහ කොන්ක්‍රීට් දමන්නට තිබෙන ඉඩ ප්‍රමාණය  මැන  මම නැවත වරක් ජෙමිනායි ගෙන් ඇසුවෙමි. ඔහු කීවේ කිසිම අඩුපාඩුවක් නොමැති බවය. දැන් වැඩේ කරගෙන යයි. අද හවසට ජෙබිනායිගේ හරි වැරදි මට බලාගත හැක.


Monday, March 23, 2026

කොළ පෑගීම

 අප කුඩා කාලයේ කුඹුරු වැඩ කරන ගෙවල්වල “කොළ පාගනවා” කියන එක මහත් උත්සවශ්‍රීයකින් යුක්ත වූ අවස්ථාවක් විය. පිරිමින් ගොයම් කැපීමට යොමු වූ අතර, කාන්තාවන් දහ දෙනෙකු පමණ එක්ව කිලෝ 25ත් 30ත් අතර බර ඇති ගොයම් මිටි ඔළුව මත තබාගෙන කිලෝමීටර භාගයක් පමණ දුරක් ගමන් කරමින් කමතට ගෙන ගියහ.

මෙම කමත සකස් කිරීම ගොයම් කැපීමට සති දෙකකට පමණ පෙර ආරම්භ කෙරුණි. මුලින් එය හොඳින් උදළු ගා, පසුව බෝලත්තෙන් අතුගා, හොඳින් වියළී ගිය පසු ගොම ගෑමේ පුරුද්දක් ද තිබුණි. කමතේ අළුවලින් විවිධ රටා ඇඳ, මධ්‍යයේ යකඩ කෑල්ලක්, කොහොඹ ලී කැටයමක් ලොකු ඇනයක් වැනි අද්භූත හා ආචාරාත්මක වටිනාකම් ඇති වස්තු තබන ලදී.

ඉන්පසු ගොයම් කමත මත දමා, හරක් හතර හෝ පස් දෙනකු එකට ගැට ගසා, ඔවුන් ගොයම් ගොඩ වටා රවුම්ව එළවීම ආරම්භ විය. මෙය බොහෝවිට රාත්‍රියේ සිදු වූ අතර, කමත ආලෝකමත් කිරීම සඳහා එහි දෙපසට පෙට්‍රෝල් ලාම්පු දෙකක් එල්ලන ලදී. ඒවා පැයකට වරක් පමණ හුළං ගැසීම අවශ්‍ය විය.

මෙම හරකුන් අතර මැද සිටි හරකා “මුදුනා” ලෙස හැඳින්වුණු අතර, ඔහු ජ්‍යෙෂ්ඨ සහ පළපුරුදු සත්වයෙකි. ඔහුගේ අත්දැකීම් හේතුවෙන් අනෙකුත් හරකුන් පාලනය කරමින් නිසි ලෙස රවුමේ ගමන් කරවීමට හැකි විය. වෙනත් හරකෙකු එම ස්ථානයට පත් කළහොත්, හරක් රංචුව පාලනයෙන් පිටවී කමත පුරා දිව යාමට ඉඩ තිබුණි.

කොළ පාගෙමින් යන අතරතුර, නව ගොයම් ගොඩට එකතු කෙරුණි. මධ්‍යම රාත්‍රිය වන විට සාමාන්‍යයෙන් මෙම ක්‍රියාවලිය අවසන් විය. එයට ටික වේලාවකට පෙර සිට, රා ටිකක් බී බුලත්කමින් පැත්තක සිටි වැඩිමහල් ගොවියන් උකුණු ගස් රැගෙන පැමිණ, කොළ හොල්ලා ගොයම් ටිකෙන් ටික වෙන් කර එළියේ ගොඩ ගැසූහ.

රාත්‍රී දහයට හෝ එකොළහට පමණ, අවස්ථාවට ගැළපෙන ලෙස පිළියෙල කළ රසවත් ආහාරයක් සමඟ සියලු දෙනා විහිළු තහළු කරමින් සතුටින් භෝජනය කළහ. 


එසේ සකස් වූ කරල් වැටුණු ගොයම් සහ පිදුරු ගොඩවල් කමත අවට ගොඩ ගැසී තිබුණි. පසුදින උදයේ නැත ගොඩ ; ගොයමෙන් ලැබුන වී, මැනගන්නා තෙක්, ඒවා තනිකරන්නේ නැතිව, තැබීමට ගොවියන් දෙනෙකු කමතේ නිදාගත්ත.


පසුදින උදයේ පලපුරුදු ගොවියෙකු කුල්ලකින් එක ඉරක් දිගේ වී හලමින් ගිය අතර, තවත් ගොවියන් දෙදෙනෙකු කුල්ල දෙකකින් ඒ වැටෙන වී වලට හුළං ගසා බොල් ඉවත් කළහ. එසේ බොල් ඉවත් කරගත් තා වී මුසල් භාගයෙන් මැන ව කොපමණ අස්වැන්නක් ලැබුණේදැයි ගණන් තබා ගත්හ.


පසුව සති කිහිපයක් යනතුරු ගොංකරත්තකරුවන් පැමිණ ඒ පිදුරු ඔවුන්ගේ ගොනුන්ට මුදලට ආහාර ලෙස රැගෙන යාම ද සාමාන්‍ය දසුනක් විය.

Wednesday, February 11, 2026

මාතලේ රිළා උයන



 අක්කර 150ක් වන මේ භූමියේ ලොකුම ප්‍රශ්නය වන්නේ රිලවුන්ට ඇති තරම් කෑම සොයා ගැනීමයි. 

මොවුන්ට කෑම සොයා ගැනීමට පහසු ක්‍රමයක් මට යෝජනා කළ හැක. 

ලංකාව මන්ත්‍ර අපල බලි තොවිල් තවමත් ඉතාමත් ඉහළින් පිළිගන්නා එසේම ප්‍රායෝගිකව කරන්නා වූ රටකි. 

මිනිසුන්ගේ අපල උපද්‍රව වලින් ගැලවීම සඳහා රිලවුන්ට කෑම දීමෙන් පිටුවහලක් ලැබෙන බව උදේ ටීවී එකේ ජෝතිශාස්ත්‍රවරුන් ලවා කියවීමට පුළුවන. එසේම රිළා උද්‍යානයේ එක කෙළවරක, ප්‍රධාන පාරකට පේන තැනක, හනුමාන් සඳහා කුඩා  දේවාලයක් සෑදීමට පුළුවන. දවස් කීපයක් කවුරු හරි යොදවා දේවාලයේ පුදසුන මත පාරට පේන්නට නොයෙකුත් කෑම වර්ග පුද පූජා තබන බව පෙනෙන්නට ඇරියොත් තවත් බොහෝ මිනිසුන් එලෙස ගෙනැවිත් තබනු ඇත. ඒවා යම් යාන්ත්‍රික ක්‍රමයකින් උද්‍යානය ඇතුලට යැවීමට සෑදුවහොත් රිලවුන්ට ඇති තරම් කෑම ලැබෙනවා පමණක් නොව ෙයි ඔවුන් අධික තරබාරු තත්ත්වයට පවා පත්වීමට ඉඩ තිබේ. 


අත්දුටුයි ප්‍රත්‍යක්ෂයි සත්තයි!

Friday, February 6, 2026

කුමාරයා

 කැරැල්ල අවසන් වීමට තව එතරම් කලක් ගතවන්නේ නැති බව රාජසිංහ රජ්ජුරුවෝ විශ්වාස කළහ.


“ඔය පායලා තියෙන  වල්ගා තරුව බැහැපු ගමන්ම ඔවුන් එක එකා ඇන  කොටාගන්නවා, මං  දන්නැද්ද අපේ සිංහලයාගේ හැටි , අනික වල්ගා  තරුව බැස්සහම අපල  කාලේ ඉවරයි කියල මිනිස්සු රජ්ජුරුවෝ පැත්තට හැරෙනවා”  රාජසිංහ රජතුමා උඩගම්පහේ රාළට කීවේය.


“පස්වාන් දහසකට, උන් අපේ කුමාරයාට ඔටුනු පලඳලා  කියල ආරංචියක් පැතිරෙනව ” රජුට වඩා තරමක් මිටි එහෙත් ඔහුට වඩා තරුණ එමෙන්ම ශක්තිවන්ත පෙනුමක් ඇති, උඩගම්පහේ රාල පිළිතුරු දුන්නේය.


 මුහුණ පුරා තරමක් අව පැහැයට  වැවුණු රැවුලක් සහිත රාජසිංහ රජතුමා, දුර්වල දනිස් වලට අත් තබමින් හෙමින් තමන් ඉඳගෙන සිටි ගලෙන් නැගිට්ටේය. ඒ ලඟින්ම කෙලින් කටින් වාඩිවී සිටි උඩගම්පහේ රාල, එක්වරම කිසිම අපහසුවක් නොමැතිව නැගිට සිටියේය. රජුට පසුව නැගිටින්ට පටන් ගත්තත් ඔහු රජුට පෙර හිටගත්තේය.


“අපි දෙන්න එක පලොලේ නේද උඩගම්පහේ ?”  රාජසිංහ රජතුමා උඩගම්පහේ රාල පරීක්ෂාවෙන් බලන ගමන්  ඇසුවේය. “එහෙමයි මං අපේ දෙයියන්ට වැඩිය පෝය දෙකක් වැඩිමල් කියලා අපේ අප්පොච්චා කියනවා මට ඇහිලා තියෙනවා”


 රාජසිංහ රජතුමා කල්පනාවට වැටුනේය. “බලපන් දැන් උඹ නැගිටපු ආකාරෙ, ඊ ගහක් වාගේ, මම හිට ගන්නකොට උඹට තුන් පාරක් හිටගෙන ඉඳගන්ට තිබ්බා, මොකද ඒකට හේතු  කාරණේ උඩගම්පහේ  ”


“මගෙත් දනිස් පොල්කටු ගාවින් ඇදුම් දෙනවා ඩිංගක් වෙලා ඉඳගෙන ඉඳලා නැගිටිනකොට, ඒ වුනාට දෙයියන්නාන්සේ ඉස්සරහ එව්ව පෙන්නන්ට පුලුවනෑ” උඩගම්පහේ රාල ඒ පිළිබඳව කතා කිරීම මගහැරියේය. රාජසිංහ රජතුමා සමග කතාකරන විට බොහෝ ප්‍රවේසම් විය යුතුය. ඔහුත් සමග කතා කරමින් සිටින විට වචනයක් වැරදීමෙන් ජීවිතය නැති කරගත්  කිහිප දෙනෙකු ගේ මුහුණු ඔහුට සිහිවිය.


රජතුමා කියූ පරිදිම කැරැල්ල කැරලිකරුවන් විසින්ම මැඩ පැවැත්විනි. මේ අතර රජුගේ සහෝදරිය, කුමන්ත්‍රණ කරුවන් විසින් රජු වෙනුවෙන් ඔටුනු පැළඳවීමට පිළියෙළ කරමින් සිටි රජුගේ පුත් කුමරුද රැගෙන, සෙන්කඩගල රජ වාසලෙන් පැනගොස්, ගල උඩ පරණ  බලකොටුවේ සැඟව සිටි රජු හා එකතුවුවාය.


“තවත් පෝයක් යන්ට අරිමු, එතකොට උන් ටික එක එකා මරාගෙන ඉවර කොරගයි” රජතුමා ආපසු මහනුවරට යාමට ඔහු උනන්දු කරන රාජපාක්ෂික නිලධාරින්ට පිළිතුරු දුන්නේය.


මසකින් පමණ කැරැල්ලේ සැර අහවරව ගොස්, රාජසභාව නැවත අගනුවර ස්ථාපිත කෙරින. කැරලි නායක අඹන්වෙල රාල යදම් දමා ලන්දේසීන් වෙත පිටමන් කෙරුනේ, කන්ද උඩරට මෙතෙක් අසා නොමැති , නොදැක ඇත්තාවූ  දඬුවම් ඔහුට ලන්දේසින් මඟින් ලබාදීමටය.


“උඩගම්පහේ රාල, රජකම රජ පවුලෙන් උදුරාගන්ට හයියක් ඇති එකෙක් මේ රාජධානියේ ඇත්තේ නෑ, ඒ වුනාට රජ්ජුරුවෝ ඉවත් කරලා රජපවුලේ කෙනෙක් රජකමට පත්කරගන්ට පාරම්බාන එව්වෝ ඕනෑතරම් ඉන්ට පුළුවන්” ටික දිනකට පසුව රාජසිංහ රජතුමා උඩගම්පහේ රාල සමග සාමීචියේ පසුවන අවස්ථාවක කීවේය.


“පස්වාන් දහසකට, අපි දෙයියන්ට පන වාගේ විශ්වාස කොරන්ට පුළුවන් නිලමෙලා කණ්ඩායමක් දිසාවානි බාරව පත් කොරගන්ට ඕනෑ” උඩගම්පහේ රාල තරමක් කල්පනා කර පිළිතුරු දුන්නේය.


“උඩගම්පහේ රාල උඹට ඇත්තම කියන්ට, මට මේ කන්ද උඩ පස්රටම එහෙම විස්වාස කරන්ට පුළුවන් එව්වෝ දෙන්නයි ඉන්නේ, ඒ මහා වාසල අපේ අක්කන්ඩියි උඹයි විතරයි. වෙන එකෙක් වත් මට විශ්වාස නෑ”


“දැන් උඹ කියපන් මම අනාගතේට මේ පෙරලි  නවත්ත ගන්ට මොකක්ද කරන්ට පුළුවන් කියලා”  රාජසිංහ රජතුමා උඩගම්පහේ රාල දෙස ඇසිපිහ නොහෙලා බලා සිටියේය.


සාමාන්‍යයෙන් තමන් කතා කරන පුද්ගලයා දෙස එක එල්ලේ නොබලා, ඔහුගේ ඔලුවට තරමක් ඉහල ලක්ෂයක් දෙස බලා කතාකිරීම, රාජසිංහ රජතුමාගේ පුරුද්ද වුවද  උඩගම්පහේ රාල සමග නිදහසේ කතා කරමින් සිටින විට ඒ රාජකීය සිරිත ඔහු අමතක කළේය.


සාකච්ඡාව යන අත ගැන උඩගම්පහේ රාලට කිසිම පැහැදීමක් නැත. එය යන්නේ යැයි ඔහු සිතන රජුගේ තර්කයත් සමග එකඟවිය හැකි අවසානය, ඔහුට අවබෝධ වනවිට ඔහුගේ කොඳු නාරටිය දිගේ පහලට සිතල දහඩිය බිඳක් ගලා යනවාක් මෙන් ඔහුට දැනුනි.


“කැරලි කාරයන්ට මම අයින්කොරලා  රජ කොරන්ට ගැලපෙන කුමාරයෙක් රජ පවුලේ නැත්තං?” ටික වෙලාවක් පිළිතුරක් බලා සිට එය නොලැබෙන විට, රජුම පිළිතුරු දුන්නේය. තමන්ගේ  දරුවාගේම වයසේ පසුවන රජුගේ පුත් කුමරාගේ අහිංසක මුහුණ උඩගම්පහේ රාල ගේ සිහියට ආවේය. රජවරු තමන්ගේ බලය රැකගන්නට නොකරන දෙයක් නැත. එය අතීතයේත් එලෙසම විය, අනාගතයේත් වෙනස් වන්නේ නැත. ඔහුට හොඳ අදහසක් සිතට ආවේය.


“පස්වාන් දහසකට, අපුරු අදහසක් නම් තියෙනවා,, අපි අස්තානේ කුමාරයා හංගමු, රාජධානියේ කිසිම කෙනෙකුට නොදැනෙන විදිහට” ඔහු කිවේය.


රජුගේ මුහුණ ආලෝකමත් විය.


 “ඕන් ඕකමයි මගේ හිතෙත් තිබ්බේ, අපි කුමාරයා හංගන්ට ඕනෑ, ඒ කොරලා පරසිද්ද  කරන්ට ඕනෑ, කුමාරයා මියගොහිල්ල කියලා. ආන් එතකොට මට මිය ඇදෙන තුරාවට කැරැල්ලකට මුහුණ දෙන්න වෙන්නේ නැහැ”


“එහෙමයි, මෙච්චර කාලෙකට එකක් ආවෙත් නෑ, මේකෙන් පස්සේ ආයේ එකක් එන්නෙත් නෑ” උඩගම්පහේ රාල රජු සිතන පැත්තට ඔහුව තවත් ධෛර්යමත් කළේය.


“එහෙනං උඩගම්පහේ  හෙට උදේ ගොම්මනටම කුමාරයත් ඇරගෙන, අලුත්නුවරට පිටත් වුනොත් හොඳයි, කුමාරයාට තමුන්ගේ දරුවට වාගේ අන්දලා එකතු කරගෙන ගිහාම කාටවත් තේරෙන්නේ නැහැ, අනික උඹේ දරුවත් මේ පලෝලෙම හින්ද තවත් හොඳයි, කවුරුහරි නිකමටවත් ඇහුවොත් කියන්ට පුළුවන් ඒ තමුන්ගේ දරුවයි කියලා, මොකද මේක එකෙක් හරි දැනගත්තොත් කටින් කට යනවා, පෝයක් යන්ට ඉස්සර මුළු රටම දැනගන්නවා, උඹ දන්නවනේ මුන්ගේ කටවල් වල හැටි” රාජසිංහ රජතුමා පැහැදිලි උපදෙස් ලබා දුන්නේය.


මහවාසලම නැවතුනු උඩගම්පහේ රාල, රාත්‍රී දෙකට පමණ පල්ලෙහා මාලේ කුමරාගේ කුටියට යනවිට, ඔහු නින්දෙන් අවදිකර ගමනට ලක ලැස්ති කර සිටි අතර, මව් බිසව හෝ වෙනත් කිසිවකු අසල මානයක සිටියේද නැත. එහෙත් දරුවා සමග කාමරයෙන් පිටවන විට, කාන්තාවක් කොරිඩෝවේ කෙළවරක සිට බලා සිටිනවා ඔහු දුටු  බව ඔහුට හැඟුනි. එහෙත් මේ හැඟීම් හෝ සැකයන් පසුපස සොයා යාමට වෙලාව නොවේ. දරුවා දකුණු අතින් අල්ලාගෙන වම් අතින් ඔහුගේ පන් මල්ලද රැගෙන, වේගවත් පියවරෙන් උඩගම්පහේ රාල බූ වාහල්කඩ දෙසට පියමං තැබුවේය. එදින රාත්‍රියේ මැද  මහනුවර උඩගම්පහේ රාලගේ  වැඩිමහල් සහෝදරියගේ නිවසේ ගතකල දෙදෙනා, පසුදින මහියංගන තොට වෙත ලඟා වුහ. ගඟ දුටුවිට මෙතෙක් වෙලා නිශ්ශබ්දව සිටි කුමරු


“උඩගම්පහ මාමණ්ඩි, මේ අපි කොහාටද යන්නේ” යනුවෙන් එක්වරම විමසුවේ සම්පුර්ණයෙන්ම බලාපොරොත්තු කඩවූ  ආකාරයෙනි. පසුගිය දවස් දෙකේම ඔහු කවර පළාතකට රැගෙන යන්නේද, කවර හේතුවක් සඳහා මෙලෙස යන්නේද, යන කිසිවක් කුමරා විසින් නොඇසීම ඇත්තෙන්ම උඩගම්පහේ රාලටද පුදුමයට කාරණයක් විය. කුමරු පසුගිය දිනවල සිදුවූ අසාමාන්‍ය සිදුවීම් වැල නිසා, බලවත් කම්පනයට පත්ව ඇතැයි උඩගම්පහේ රාල සිතුවේය.


“අපි මේ යන්නේ අලුත්නුවර පන්සලට, ගඟෙන් එගොඩට ගිය හැටියේ පන්සල ආයේ වැඩිදුරක් නෑ, පන්සලට ගිය ගමන්ම අපිට දවාලට බත් ඩිංගක් කන්ට පුළුවන්” උඩගම්පහේ රාල කුමරුන්ට බඩගිනි ඇද්දැයි අනුමාන කර, ඔහු සැනසීමට පිළිතුරු දුන්නේය.


“මට එහෙව්වට බඩගින්නක් නෑ” කුමරු පිළිතුරු දුන්නේය. එහෙත් පිළිසඳර එතනින් කෙලවර විය.


අලුත්නුවර පදුමජෝති හිමියන්ට කුමරු බාරදුන් උඩගම්පහේ රාල, රජුගේ උපදෙස් පැහැදිලි කළේය. උපදෙස් සාවධානව අසා සිටි හාමුදුරුවෝ


“හොඳයි උඩගම්පහේ රාල මට වැටහුනා, කුමාරයාට ලොකු අසාධාරණයක් වුනාට, මේ වාගේ අසීරු කාලයක එහෙම රාජධානියේ ආරක්ෂාව බලාගෙන වැඩ කොරන එක හොඳයි, රට වටේටම රාජධානිය විනාශ කොරන්ට ඒරොප්පෙ උන් බලාගෙන ඉන්නවා මදිවට, දැන් පස් රට ඇතුලෙත් හතුරෝ” කීවේය.


“කුමාරයාට මොන දීපන්කරේ පන්සලක ඉඳුම් හිටුම් සලස්සනවද කියලා, මට වත් නොකියා ඉන්න එක හොඳයි. තමුන්නැහේ සුදුසු විදිහක් කලොත් ඒ ඇති. එහෙනම් අපි ගොහිල්ලා එන්නම්” යැයි පැවසු උඩගම්පහේ රාල අසල කුඩා පුටුවක වාඩිවී සිටි කුමරු දෙසට ගොස්, ඔහුගේ ඔලුව අතගා හාමුදුරුවන්ට වැඳ කාමරයෙන් පිටවිය.


මාස හයකට පමණ පසු රජුගේ උපදෙස් මත කුමාරයාගේ තනි නොතනියට උඩගම්පහ රාලගේ පුතනුවන් ද බොහෝ රහසිගතව මහියංගනයට පිටත් කෙරින.


                                                            


 


                                                      2.


අඹන්වෙල රාල කොළඹට ගියපසු සිදුවූ දෙයින්, කුමාරයා රහසිගතව තබාගැනීම තවදුරටත් වැදගත් විය. ලන්දේසි අඹන්වෙල වැනි ප්‍රසිද්ධ කැරලි කාර නායකයකු තමන් අත තබාගැනීමේ ප්‍රයෝජන දැක, ඔහුට දරුණු වධ  දී මරා දමනු වෙනුවට, ඔහුට ඉඩකඩම් යනාදිය ලබාදී ඔවුනට හිතවත් ධනපතියෙකු ලෙස කොළඹ ජීවත්වීමට කටයුතු යෙදුවූහ. මොහු කොළඹ සිටිනතාක් කල්  රාජසිංහ රජතුමා නිරන්තර සැකයෙන් තබාගත හැකි බවද, මේ මඟින් යම් තරමකට රාජසිංහ රජතුමා පාලනය කල හැකි බවද, ඔවුනට පෙනීම මෙයට හේතුවයි.


ලොකු බලයක් සහිතව යම් පාලනයක සිටින පුද්ගලයෙකුට, තමන්ට එම ක්‍රියාකාරකම් වල යෙදෙද්දී යම් වැරදීමක් සිදුවී ඇති බව තමන් යටතේ සිටින්නන්ට හැඟීම  , පාලකයෙකුට දරාගන්නට බැරි අපහාසයකි. මීට පෙර ලන්දේසින් සමග ගනුදෙනු කිරීමේදී ඔහුට සිදුවූ මෙවැනිම මදිපුංචි කමක්, ඔහුගේ ජනයා අතරේ සාමාන්‍ය වහරේ ප්‍රස්ථා පිරුලක් බවට පත්විය. ඒ “ඉඟුරු දී මිරිස් ගත්තා වැනිය” යන කියමනයි.


අඹන්වෙල රාලගේ සිද්දියද එයට නොදෙවෙනි එකක් බව, රාජසිංහ රජතුමාට  පෙනුනේය. මේ නිසාවෙන් ඔහු කෝපයෙන් වියරු වැටුනේය.


සමහරවිට මේ නිසාවෙන්ම රාජසිංහ රජතුමා දියතිලක නුවර මාලිගාවේ සිටියදී,  රාජසිංහ රජතුමා රෝගාතුර වී ඇඳට වැටුනේය. දැනටමත් වයස 70 කට කිට්ටුව සිටි මොහු, තව වැඩි කාලයක් ජීවත්වන්නේ නැති බව කාටත් පැහැදිලි වුනි. ඔටුන්න හිමි කුමාරයකු නොමැතිවීම නිසා රාජසභාව කොටස් කිහිපයකට කැඩී, නොයෙකුත් රාජ්‍යත්වයට හිමිකම් ඇත්තන් ඉදිරියට ගෙන ඒමට තැත් කිරීම නිසා, මහත් බල අරගලයක් රහසින් ක්‍රියාත්මක විය. මෙලෙස ක්‍රියාත්මකවූ කල්ලි තුනටම සම්බන්ධ නොවී සිටි, එකම රාජ සභාවේ සාමාජිකයා වුයේ උඩගම්පහේ රාල පමණි.


උඩගම්පහ රාල රජු වැඩ හිටින මාලිගා සංකීර්ණයට ඇතුලුවන විට, මුරට සිටි හේවායන් දෙදෙනා ගෞරවයෙන් ඔහුට ඇතුලට යාමට ඉඩ දුන්හ. කොරිඩෝවක් සහ කාමර පේලියක් පසුකරගෙන යද්දී, ඔහු තවත් හේවා යුගල දෙකක් පහු කළේය. රජුගේ සයනාගාරයට ඇතුළුවන තැන සිටි මල්පිටියේ රාල, උඩගම්පහේ රාලට ආචාර කර ඇතුලට යාමට ඉඩ හැරියේය.


 “හකිම් වෙද රාලහාමි දැන් තමයි බැහැර වුනේ” ඔහු ද්වාරය අසලදී  උඩගම්පහේ රාලට කීවේය. පත්තුකර තිබු කුරුඳු තෙල් ඉටිපන්දම් සුවඳින් කාමරය පිරි තිබුනේය. රජු සයනයේ කකුල් දෙපසට දමා වහලය දෙස බලාගෙන නිසොල්මන්ව සිටියේය. උඩගම්පහේ රාල ටික වෙලාවක් රජු දෙස බලා සිටියද, ඔහු පැමිණි වග දුටු බවක් රජු පෙන්නුවේ නැත. ඔහු රජුගේ මුහුණ කිට්ටුවටම තම මුහුණ කිට්ටුකර පරීක්ෂාවෙන් බැලුවේය. රජු එක්වරම එක් අතක් ඇඳට තබා ඉහලට එසවී, එක අතකින් උඩගම්පහේ රාලගේ බෙල්ල අල්ලා ගත්තේය.


“උඩගම්පහ රාල මොකද කිට්ටුවෙල බලන්නේ, අන්තිම හුස්ම ටිකත්  ගිහිල්ලා කියලද?”   රාජසිංහ රජතුමා සිනහවන්නට පටන් ගත්තේය. “උඹත් බලාගෙන ඉන්නේ රජ්ජුරුවෝ මැරෙන කන්ද?” ඔහු වියලි කැස්සක් පටන් ගත්තේය, හුස්ම ගන්නට අපහසු වනතෙක් කැස්ස නවතාගත නොහැකිව, උඩගම්පහේ රාලගේ  අතක් අල්ලා ගත්තේය.


“උඹට කියන්ට උඩගම්පහේ රාල, මට ඉතුරු වෙල තියෙන්නේ තුන් හතර දොහක්, අපිට ආයේ වැඩි කාලයක් නෑ කුමාරයාට ඔටුනු පළඳවන්ට” ඔහු කීවේය. “කාටවත් නොදැනෙන්ට සඟරාජට දන්වල කුමාරයා හෙට අනිද්දම මෙහාට ගෙනෙන්ට ඕනෑ”


උඩගම්පහ රාල යමක් කියන්ට උත්සාහ කළේය. රජු අත උස්සා එය නවතා නැවත නින්දට වැටුනේය.


 


                                                 3


එක දිසාවක් හැරෙන්නට සියලුම දිසාව වරුන්ද, මහාධිකාරමද, තවත් වාසල නිලමේ වරුන්ද, ඇතුළුව නිලමේ වරුන් දහසය දෙනෙකු රජුගේ සයනය වටා ගෞරවයෙන් රැස්වී සිටියහ. වයෝවෘධ මහ තලේ  දිසාව හැරෙන්නට අනෙකුත් සියලු ප්‍රධානින් සිටියේ සිටගෙනය.


මේ සියලු දෙනාට අමතරව එදින රජුගේ සයනාගාරයේ සයනයට දකුණු පැත්තෙන් කාමරයේ කෙලවරට වන්නට වයස 15 වක පමණ ප්‍රසන්න පෙනුමක් ඇති තරුණයෙකු කාමරයේ සිටි සියලු දෙන දෙස  ඉතා උවමනාවෙන් බලා සිටියේය.


කුමක් වන්නට යන්නේදැයි අවිනිශ්චිත බාවයෙන් සභාවේ සිටි සියලු දෙන, රජතුමා ගේ ඉරියව දෙස බලාසිටියේය. ඔහුගේ නළලට තෙත සුදු පැහැති රෙදි කඩක් සෙමින් තැබූ හකීම් වෙද තැන, තම සහායකයන් දෙදෙනාගේද සහය ඇතිව රජතුමාගේ ඉහල කොටස තරමක් ඔසවා, ඔහු ගේ ඔලුව එසවෙන පරිදි කොට්ට දෙකක් කොන්දට තැබුවේය. සියලුදෙනා පෙනෙන තරමට තම හිස එසවුණු පසු, රජු එසවීම ප්‍රමාණවත් බව පෙන්වීමට සංඥාවක් කළේය.


“හොඳයි” රජු අමාරුවෙන් වචනය පිටකළ සැනෙන්ම වෙද රාල සහ ඔහුගේ ගෝලයන් කාමරයෙන් පිටවිය.


 රාජසිංහ රජතුමා තවත් ටිකක් කොට්ටය මත හරිබරි ගැසුනේය. “මගේ මේ අන්තිම කාලේ කියලා කියන්ට වැඩක් නෑ, අද තමුන් හැමෝටම  එන්ට කිව්වේ මයෙන් පස්සේ රජකමට අපේ පුත් කුමාරයා පත්කරගන්ට, ඕන් ඔතන ඉන්නේ කුමාරයා”, ඔහු ඇසෙන් තම දකුණු පැත්තේ හිටගෙන සිටි තරුණයා පෙන්වීය. “හෙට හොඳ නැකතක් තියෙනවා, හෙට කුමාරයට ඔටුනු පළන්දන්ට ඕනෑ, එහෙනම් මාතලේ, සියලු කටයුතු සංවිධානය කරන්න ඕනෑ” ඔහු මහත්  අපහසුවෙන් එහෙත් කටහඬ ලැබුණු වෙලේ කියා අවසන් කළේය.


ගම්පහේ රාල කලබල වී යමක් කියන්නට උත්සාහ කළේය. රාජසිංහ රජතුමා අත උස්සා එය නැවැත්විය. මුළු සභාවම කණ්ඩායම් කිහිපයකට වෙන්වී රහසින් කතා කරන්නට පටන්ගත්හ. රාජසිංහ රජු හොඳ සෞක්‍යයෙන් සිටියදී ඔහු ඉදිරියේ වචනයක් කතාකිරීමට බිය වූ  නිලමේ වරු, අද ඔහුගේ ලෙඩ ඇඳ  අසල ඒ බිය ඒ අයුරෙන්ම පෙන්වුයේ නැත.


“පස්වාන් දහසකට බුදුවන්ට, මුළු රටම මෙච්චර කාලෙකට හිතාගෙන හිටියේ කුමාරයා මිය ගිහිල්ලා කියලා, අපිට, යම් ලකුණක් නැතිව මේක පිළිගන්ට දුෂ්කරයි, මෙතන ඉන්න අපි ඔක්කොම ඒ මතයේ තමයි ඉන්නේ” පහලපිටියේ රාල රාජ සභාව වෙනුවෙන් තම අදහස් ප්‍රකාශ කළේය. පහලපිටියේ මෙලෙස  මෙම එඩිතර කමෙන් මුළු සභාවටම නව පණක් ලැබු අතර, රජුගේ සිතැඟි ඉටු කරගන්නට එතරම් පහසු නැති බව පෙනුනි. ඊළඟ රජු ලෙස තමන් කැමති කෙනෙකු පත්කර ගැනීමට සැලසුම් අඳිමින් සිටි කණ්ඩායම් තුනම, මේ අවස්ථාවේ ඔවුන්ගේ විරසක අමතක කර එකතු වුහ.


 රාජසිංහ රජතුමා අසල කනප්පුව මත තිබු කුඩා සීනුව නාද කළේය. වෙදරාළ සහ ඔහුගේ සහායකයන් කඩිනමින් ඇතුලට පැමිණියහ. වෙදරාළ ඔහුගේ කන රජතුමාගේ මුවට කිට්ටු කළේය. ඔහු යමක් කී පසු සහාකයන්ද සමග රජතුමා ඔසවාගෙන, කුමාරයා අසලට ගෙන ගියහ. රජතුමා සංඥා කල පසු ඔවුහු රජතුමා  කුමාරයා අසල බිම තැබුහ. රජතුමා ටික වෙලාවක් කුමරු දෙස බලාසිටියේය. ඔහු සිතට ධෛර්‍යයක් ගත්තේය.  කුමාරයා අසල එකත්පස් වී ඔහුට වැන්දේය.


සයනය අසල සිටි නිලමේ වරුන්ගෙන් ඇසට කඳුලක් නොනැගි කෙනෙකු නොසිටිය තරම්ය. ඔවුහු සියලු දෙනාද දණගසා රජතුමාට ආචාර කළහ.


පසුදින හිමිදිරියේ පැවති චාම් උත්සවයකින් කුමාරයා රාජත්වයට පත්කරන ලද්දේය.  ඔහු තම සීයා ගේ  සහෝදරයා විසින්  ශ්‍රී ලංකාවේ අගනුවර බවට පත්කරගත් , මහනුවරදී , දිවි ඇතිතෙක් පරසතුරන් ගෙන් එම රාජ්‍යය බේරාගන්නට සටන් කල විමලධර්මසුරිය නාමය, තමන්ගේ රාජකීය නාමය ලෙස තෝරා ගන්නා ලද්දේය.


 රාජසිංහ රජතුමාගේ අවමඟුල සෙන්කඩගල නුවරදී මහත් හරසරින් සිදු කෙරිණ. කුමන හෝ හේතුවකට; බොහෝවිට රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික උවමනාවන් නිසා, කොළඹ ලන්දේසි අගනුවරද රජුට ගෞරව කර රාජ්‍ය උත්සවයක් පැවැත්වින.


අවමඟුල් උත්සවයට සෙන්කඩගල නුවරට පැමිණි පදුමජෝති හාමුදුරුවෝ  ආපසු යන ගමනේදී දුම්බර පිහිටි, උඩගම්පහේ රාලගේ නිවසට පැමිණියේය.


“මහරජතුමා මාස තුනකට සැරයක් මාව, උන්නැහේ බැහැදකින්ට ගෙන්නුවා, කුමාරයා ගැන අහන්ට. මම කුමාරයා ගැන විස්තර කියන කොට ඈත බලාගෙන අහගෙන හිටියා. බොහොම කණගාටුවකින් වාගේ, කුමාරයා හීනෙන් බයවෙන එව්වා, බලාගත් අතේ බලාගෙන ඉන්න එව්වා, එක පාරටම වෙව්ලලා වැටෙන එක, කටින් සෙම දාන එක ඔය ඔක්කොම මං කිව්වා, මට අන්තිම පාර මුණ ගැහුනම තමයි කිව්වේ”,


“එහෙනම් සාමි ඔය වැඩේ හරියන්නේ නෑ, කන්ද උඩ පස්රටට හතුරෝ  බොහොම වැඩියි, රටට ඕනෑ දක්ෂ පාලකයෙක්, කුමාරයත් එක්ක ගිය උඩගම්පහේ රාල ගේ දරුවා කොහොමද?”  උන්නාන්සේ මගෙන් ඇහුව.


“ඇස්වහක් කටවහක් නෑ, බොහොම දක්ස දරුව, කල්පනා ශක්තියත් හොඳයි, කය වෙහෙසල වැඩක් පලක් කොරන්ටත් පුළුවන්” මං උත්තර දුන්නා


ඊට පස්සේ තමයි උන්නාන්සේගේ අදහස කිව්වේ, මට මුලින්ම තෙරුන් ගියෙත් නෑ, නමුත් මට තේරුණා ඔටුන්නට කා කොටා වැටෙන එක වලක්වන්ටයි, රාජ වංශයේ චිරස්තියටයි ඒක තමයි කොරන්ට තියෙන එකම වැඩේ කියලා”


“ඕන් ඔහොම තමයි උඹේ කොල්ල රජවුණේ, දැන් මේක දන්නේ උඹයි මමයි විතරමයි, දරුවා යහපත් පාලකයෙක් වෙන එක නම් මට විශ්වාසයි ”  පදුමජෝති හිමි කීවේය.


ලක්ෂ්මන් ඉලංගකෝන්ගේ 'ඔටුන්න හිමි කුමාරයා' නම් කෙටිකතාව

Aftermath of Dithwa

 අපේ ගෙදර තිබෙන්නේ කුඹුරු යායකට අඩි විස්සක් පමණ උසින් තිබෙන කුඩා කඳු ගැටයක් මතය. දිට්වා සුළි කුණාටුවට ගෙ


දර ඉදිරියේ තිබූ කුඩා උණ පඳුරක් පහල ඇළට ගලවාගෙන ගියේය. 


එහි තිබෙන තද බෑවුම සහ පහලින් බේස් එකක් සාදා ගැනීමට ඉඩ නොමැති නිසා, පැමිණි සියලු දෙනාගෙන්ම වාගේ උපදෙස් ලැබුණද බැම්මක් සෑදීම ඉතාමත් අප්‍රායෝගික බව මම තීරණය කළෙමි. 


ඒ නිරාවරණය වූ ඇල්ලේ පුළුවන් තරම් වල් වවා  ඇල්ල සවිමත් කර එය ස්වභාවික ලෙස ආරක්ෂා කිරීම සුදුසු බව මට සිතුනි. 

ජපානයේ බොහෝ කාලයක් ජීවත් වුණා මගේ මිතුරෙකුද ජපානයේ නිතරම  නාය යෑම් සිදුවන අතර  ඔවුන්ද ඒවා කාලයක් එසේම තිබෙන්නට ඇර, වැවෙන දේවල් යොදාගෙන ආරක්ෂා කරගන්නා බව මට කී නිසා මට මේ තීරණය ගැනීම තවත් පහසු විය. 

මෙවැනි තැනක කුමන ශාක වැවිය යුතු දැයි න් මම ගූගල් වෙතින් පරීක්ෂා කර බැලුවෙමි. සුද්දන් විසින් අපේ රටේ වැව් වා තේ සහ කෝපි ගස් මේ සඳහා ඉතා සුදුසු බව ගූගල් වෙතින් ඉගෙන ගතිමි. අපේ ගෙවත්තද පරණ කෝපි වත්තක් නිසා, පෞරාණික කෝපි ගස් කිහිපයක් දැන් ඉතිරි වී තිබේ. 

ඒවායේ ඇට වැටී කුඩා පැළ කිහිපයක් වැවී තිබුණු අතර ින් මම ඒවා ගලවාගෙන ඉතාමත් අපහසුවෙන් ම පහලට ගොස් පැළ රෝපණය කළෙමි. 

පැළ රෝපණය කරන්නට යන විට කෝපි පැලවල මුල් පද්ධතිය දැක ගූගල්හිහි තිබූ එම විස්තරය ඉතාමත් නිවැරදි විය යුතු යැයි මට සිතුනි. 

එය පෙන්වා දීමට කෝපි පැළයේ පින්තූරයක් පහළ පළකරමි.

Friday, January 23, 2026

සමාජ මාධ්‍ය සහ පාසල් ළමයි

 වයස 16ට අඩු ළමයින්ගේ සමාජ මාධ්‍ය පාවිච්චිය ඔස්ට්‍රේලියාව නවතා ඇත. පහත රටවල් නැවැත්වීමට ක්‍රියා කරගෙන යති.

UK

ඩෙන්මාර්ක්

ප්‍රංශය 

නෝර්වේ 

ස්පාඤ්ඤය 


ලංකාවේ අධ්‍යාපන ප්‍රතිසංස්කරණ මෙම පාවිච්චිය ධෛර්යමත් කිරීමට උත්සාහ කරන්නේද?

එසේ කිරීමට අදහස් කරන්නේ නම් ඊට පෙර ඉහත රටවල් සියල්ලම අපට වඩා ඉතා දියුණු අධ්‍යාපන ප්‍රතිපත්ති සහ ක්‍රමවේද තිබෙන රටවල් නිසා එම රටවල  පාසැල් ලමුන්ගේ සමාජ මාධ්‍ය භාවිතය පිළිබඳව එම රටවල  අත්දැකීම් සහ සාකච්ඡාවන් පිළිබඳව අපේ ප්‍රතිසංස්කරණ සැලසුම් කරන්නන් අවධානය යොමු කළහොත් සුදුසු බව සිතේ.

රොබට් නොක්ස්

 අප රටට පැමිණි දේශගවේෂකයෝ - කපිතාන් රොබට් නොක්ස්  රොබට් නොක්ස් ශ්‍රී ලංකාවට අතිශය වැදගත්කමක් සහිත පුද්ගලයෙකි. ඒ අපිට ඕනෑම වෙලාවක දාහත් වැනි ...