Wednesday, May 9, 2018

මහනුවර මඩකලපුව පාර ඇරීමට විරුද්ධ වීමට හේතු


මම පසුගිය දිනක මහනුවර මඩකලපුව ප්‍රධාන පාර වසා තිබීම පිළිබඳව පෝස්ට් එකක් දැමුවෙමි. බොහෝ දෙනෙකු මෙය විවෘත කලයුතු බවට ලයික් දැමීමෙන් සහ කමෙන්ට් දැමීමෙන් ප්‍රකාශ කලද සෑම මෙවැනි පොදු ප්‍රශ්නයකදීම මෙන් එයට විරුද්ධ කිහිප දෙනෙකුත් සිටින බව නිරීක්ෂණය විය. මේ පාර වසා තැබිය යුතු යැයි කීමට තර්කයන්; එසේ යමක් ඇත්තේ නම්, සොයා ගැනීමට මෙය හොඳ අවස්ථාවක් නිසා මම එහි විරුද්ධව අදහස් ප්‍රකාශ කර ඇති පුද්ගලයන්ගේ තර්ක පරික්ෂාකර බැලුවෙම්. එම තර්ක පහත ආකාරයට ගොනු කල හැකි බව පෙනේ.
1.     පාර ඇරීමෙන් ඒ පාරේ වාහන යන විට මාලිගාවට පැමිණෙන අයට නිසල මනසකින් වන්දනා කරගත නොහැක.  
ඇත්තෙන්ම මෙය පුදුම තර්කයකි. තදබද වෙලාවට පාර වසා තැබීම නිසා වැව වටා ගොඩ ගැසෙන වාහන දහස් ගණනකින් එන ශබ්දය හා පරිසර හානිය පාර ඇර එම ප්‍රදේශය නලා තහනම් ප්‍රදේශයක් කලානම් දැන් තිබෙන තත්වයට වඩා සියවාරයකට වඩා නිසල තත්වයක් වන්දනාකරුවන්ට ලැබෙනු ඇත.
තවදුරටත් වාහන දස දහස් ගණනක් පැය ගණන් හිරවී එලියට දමන විෂ දුම නිසා වන්දනාකරුවන් නොදැන විදින  දුක ගැන කවුරුත් කතාකරන්නේ නැත.

2.     පාරේ වාහන යාමෙන් මාලිගාවට අගෞරවයක් සිදුවේ - එසේනම් ඒ අගෞරවය සිදුවන්නේ කොපමණ දුරකින් වාහන යනවිටද? ත්‍රස්තවාදීන් මාලිගාව පුපුරවන තෙක් මෙම අගෞරවය ගැන කවුරුත් සිතුවේ නැද්ද? මක්නිසාද මෙය වසා දමන ලද්දේ එසේ පිපිරවීමෙන් පසුව නිසාය. ඉන්පසු සාම  ගිවිසුම කාලයේද මෙම පාර ඇර තබන ලද්දේ එකල තර්ජනයක් නොතිබුන නිසාය.
3.     මෙම පාර ඇරියොත් කටුගස්තොට පැත්තෙන් එන වාහන වලට අපහසුවක් ඇතිවේ ;මෙය ඒ පැත්තෙන් නගරයට පැමිණෙන්නන් ගේ සිතලුවකි,- මෙය තාමත් ආත්මාර්ථකාමී එලෙසම කිසිම පදනමක් නැති තර්කයකි. නැගෙනහිරින් එන වාහන ඔතනින් නගරයට දැම්මද වාහන ගනනේ අඩුවක් සිදුවන්නේ වත් අනික් පැතිවලින් එන වාහන වලට අපහසුවක් වන්නේත් නැත. එහෙත් අම්පිටිය පාරෙන් එන වාහන වලට ඉමහත් පහසුවක් සිදුවේ.
4.     මෙය විවෘත කිරීම අන්‍ය ආගමිකයනට දිනුම දීමකි - මෙවැනි අදහසකින් කටයුතු කරන සුළු පිරිසකුත් සිටින බව පෙනේ. ඒ ඉතාම පටු එමෙන්ම කිසිම පදනමක් නැති තර්කයකි.
5.     කලයුත්තේ මෙය ඇරීම නොව විකල්ප මාර්ගයක් තැනීමයි - මෙවැනි විශාල නගරකය: මැද වැවකුත් තිබෙන, එවැනි විකල්ප මාර්ගයක් තැනීම ඉතා අධික වියදමක් දැරිය යුතු එමෙන්ම ඉතාමත් සංකීර්ණ ක්‍රියාවලියකි. සතයක්වත් වියදම් නොවන කිසිවෙකු අපහසුතාවයකට පත් නොවන පාර ඇරීම මෙයට වඩා ඉතා පහසුවෙන් කල හැක්කකි. එසේම විකල්ප මාර්ගයක් කරන්නේ නම් ඒ පාරේ වැඩ අවසන්කර ක්‍රියාත්මක වන තෙක් මෙම මාර්ගය විවෘත කර තැබිය හැක්කේය.
6.     වෙනස්වීමට බිය පුද්ගලයන්- තිබෙන විදිහ හොඳ යයි සිතන පිරිස් මේ වර්ගීකරණයට අයත්වෙති. තිබෙන විදිහට ගැටගසාගෙන ජීවත්වීම වෙනස්වීමට උත්සාහ කිරීම අවධානමට වඩා පහසුදායක බව ඔවුන් සිතති.ඇත්තෙන්ම මේ දුර්වලතාවය අප රටේ දුප්පත්වීම යනාදී බොහෝ ප්‍රශ්න වලට මුල වෙයි.

ශ්‍රී ලංකා ටෙලිකොම් සහ සංගා කියන දෙයට කන් දීම




මට පසුගිය කාලයේ රජයේ ආයතන කිහිපයක් සමග වැඩ කරන්නට සිදුවිය. ඒ සෑම අවස්ථාවකදීම බොහෝ සිත් තැවුල් සහ කලකිරීම් ඇති විය. මේවායින් සමහරක් පද්ධතිවල අඩුපාඩු වූ අතර සමහරක් ඒවා එම කාර්යාලවල වැඩ කරන සේවක සේවිකාවන්ගේ අඩු ලුහුඩුකම් සහ දුෂිත අදහස් නිසා ඇතිවිය.

මෙයින් පළමු වැන්න ඇතිවුයේ ශ්‍රීලංකා ටෙලිකොම් සමාගම සමගය. පසුගිය සතියේ අපගේ නිවසේ දුරකථනය සහ දත්ත වයිෆයි සේවය හදිසියේම නැවතින. මෙම සේවාවන් සදහා මාසයකට අපි රුපියල් 3500 ක් පමණ ගෙවන්නෙමු; මා කුඩා කාලයේ රජයේ පාසැල් ගුරුවරියෙකු වූ අපේ අම්මාගේ වැටුප වුයේ රුපියල් 300 ක් බව මට මතකය, ලංකාවේ සිදු වී ඇති උද්ගමනය කොතරම් දැයි අපට සිතා ගත හැක.

අපි ටෙලිකොම් සමාගමේ 1212 අමතා බාධක දිවීමේ තරඟයක් වැනි රෙකෝඩින් පෙලකින් බේරී පැමිණිල්ල කලයුතු වූ තැනට ගියෙමි. බොහෝ මිත්‍රශීලි බවින් පැමිණිල්ල ලියා ගත් සේවිකාව එදිනම මෙම අලුත්වැඩියාව කරදෙන බවට පොරොන්දු වූ අතර ටික වෙලාවකින් මට කෙටි පණිවිඩයක්ද එවන ලදී.

එහෙත් එදින පසුදින ඉරිදා දිනයක් වූ අතර අලුත් වැඩියාව සිදු වුනේ නැත. පසු දින මගේ බිරිඳද; මෙම උපකරණ දෙකම ඇය එතරම් පාවිච්චි කරන්නේ නැති නමුදු, ඒවා ක්‍රියාකාරී තත්වයේ නොපැවතීම ඇයට මහත් හිසරදයකි, ටෙලිකොම් සමාගමට කතාකර මේ පිළිබඳව දන්වා සිටි අතර මෙම අලුත්වැඩියාව ඉතා ඉක්මනින් සිදු කරන බවට ඇයටද ප්‍රතිඥාවක් ලැබිණ.

ඊට පසුදින අපරභාගයේ ටෙලිකොම් ආයතනයේ සේවකයන් දෙදෙනෙකු ත්‍රිවිලයකින් අපේ නිවසට පැමිණියහ. පැමිණි පසු ඔවුන් දුරකථනය සහ එහි සම්බන්ධතා පරික්ෂා කර ටික වෙලාවකින් දුරකථන සම්බන්ධය ප්‍රකුර්ති තත්වයට පත් කළහ. එහෙත් ඔවුන්ට රව්ටරය අලුත්වැඩියා කිරීමට නොහැකි බවත්, එය දුරකථන රැහැනට සවිකර ඇති ස්පිලිටරය නැමැති උපකරණය පිච්චි ඇති බව කියා සිටියහ.

ඔවුන් තව දුරටත් කියා සිටියේ එලෙස ස්පිලිටරය අකර්මන්‍ය වී ඇත්තේ විදුලි  කෙටිමකින් වී ඇති නිසා එය මා විසින් අලුත්වැඩියා කල යුතු බවත්ය. අප මසකට රුපියල් 3500 ක් පමණ මේ සේවාවන් සදහා ගෙවන බවත් ඒ නිසා මෙම සේවා නොකඩවා පවත්වා ගැනීම ඔවුන්ගේ වගකීමක් බවත් මම ඔවුන්ට පැහැදිලි කලත් වැඩක් වුයේ නැත. ඇත්තෙන්ම ඔවුන් පහල ශ්‍රේණියක කාර්මිකයින් නිසා මම ඔවුන්ගෙන් සහනයක් බලාපොරොත්තු වීමද නොකළ යුත්තකි. ඉන්පසු මම දුරකථනයෙන් ප්‍රාදේශීය අධිපතිවරයාට මේ පිලිබඳ කතා කලද ඔහුද කියා සිටියේ එම කරුණුමය. කෙසේ වුවත් මාරුකරන ස්පිලිටරයේ වටිනාකම වන රුපියල් 150 අපේ ඊලග මාසයේ බිලට දැමීමට හැකි බව කී නිසා මම එලෙස කරන ලෙසට ඉල්ලා සිටි විට මේ දවස්වල ටෙලිකොම් සමාගමේ ස්පිලිටර් නොමැති බව ඔහු කියා සිටියහ.

ඊයේ නගරයට ගොස් ස්පිලිටරයක් මිලට ගෙන එය සවිකර ගැනීමට නොතේරන නිසා නැවත වරක් ටෙලිකොම් සමාගමට දුරකථනයෙන් දන්වා සිටියෙමි. එය පැමිණිලි කලේ අද උදේ පාන්දරමය. මෙම ප්‍රශ්නය කල්පනා කරමින් උද්‍යානයේ වැඩක් කරමින් සිටින මට මෙම ස්පිලිටරය සවිකර ගැනීමට ක්‍රමවේදයක් සිහියට නැගුණි. ඒ උදේ දහයට පමණය. මම එලෙස ස්පිලිටරය සවිකර ගැනීමට පොහොසත් වුයෙන් නැවත දත්ත සම්බන්ධතාවය ක්‍රියාත්මක විය. ඒ දවස් හතරකට පසුවය. දැන් වෙලාව 17.25 වෙයි. නැවත වතාවක් රෙකෝඩින් බාධක දිවීම් හරහා යාමට ඇති කම්මැලිකම නිසා මම දත්ත සම්බන්ධතාවය ප්‍රකුර්ති තත්වයට පත් වූ බව ඔවුනට කීවේ නැත. ඔවුන්ද මට නොදෙවිනිය. ඔවුන්ද එය යතා තත්වයට පත් කිරීමට ආවෙත් නැත.  

මෙතරම් වෙළඳ දැන්වීම් වලට මුදල් වැය කරන ටෙලිකොම් සමාගම හැම මාසයේම අග හරිය වෙලාවට තමන්ගේ බිල ගෙවන පාරිභෝගිකයන්ට සලකන්නේ මෙලෙස නම් අපටත් සංගා කියන දේ කරන්නට සිතීමේ කිසිම වැරද්දක් නැතැයි මට සිතීම වලක්වාලනුයේ කෙසේද?  

ඇත්තෙන්ම ටෙලිකොම් සමාගම කල යුතුව තිබුනේ,
1. පෙරදින තදින් අකුණු ගැසූ නිසා අලුත්වැඩියා කරන්නට පැමිණෙන්නන් අත ස්පිලිටර් සහ පිළිස්සුන හැකි උපකරණ කිහිපයක් එවීම.
2. මෙවැනි සුළු වටිනාකමක් ඇති උපකරණ අලුත්වැඩියාවකදී යොදන විට ඒවාට ඔවුන්ගෙන් මුදල් නොඉල්ලීම. ඔවුන් විසින් සවි කරන ලද උපකරණ අපේ කිසිම වැරද්දක් නැතිව කැඩුණු විට අපෙන් මුදල් ඉල්ලීම ඉතාමත් අසාධාරණ බව මගේ හැගීමයි.
3. අලුත්වැඩියාව වාර්තාකරණ දිනයේම කිරීම.
වැනි සුළු ක්‍රියාවන් සැලසුම් සහගත ලෙස සිදු කිරීමයි.     


Wednesday, May 2, 2018

දීපිකා පදුකොනේ සහ වැන් ඩිසල්




අපි පොඩිකාලයේ හින්දි චිත්‍රපටි වලට බොහෝ ඇලුම් කළෙමු. රාජේශ් ඛන්නා, ධර්මේන්ද්‍ර, අමිතාබ් බච්චන්, ජයා බහදුර් වැනි නළු නිලියෝ අපේ ප්‍රියතමයන් වුහ. හින්දි චිත්‍රපටි වලට ඇති අපේ කැමැත්ත සඳහා යම් තරමකින් වත් තරගයක් දුන්නේ බටහිර ගොපලු චිත්‍රපටි පමණි. මම තවත් මිතුරන් දෙදෙනෙකු සමග පාසලෙන් කට්ටි පැන කටුගස්තොට සිගිරි ශාලාවේ ඒක් පුල් දෝ මාලි චිත්‍රපටිය බලන්නට ගොස් අසු වී මට විදුහල්පති හමුවීමට දෙමව්පියන්ද රැගෙන යාමට සිදුවිය.
කෙසේ වුවත් හින්දි සිනමාව සන්සන්දාත්මකව එක තැන පල් වෙද්දී හොලිවුඩ් සිනමාව දිගු පිමි වලින් ඉදිරියට ගියේය. අපි බොහෝ දෙනෙකු හින්දි චිත්‍රපටි අතහැර බටහිර චිත්‍රපටි වලට ලංවිමු. දැන් මම හින්දි චිත්‍රපටි බලන්නේම නැත. බටහිර චිත්‍රපට මසකට පහක් හයක් බලන අතර හිද හිට දෙමළ චිත්‍රපටයක් ලැබුනොත් අතහරින්නේත් නැත.
නමුත් මෙවර ටයිම් සඟරාවේ පසුගිය වසරේ ප්‍රසිද්ධම සිය දෙනා තෝරන ලද අතර එයින් හින්දි සිනමාවේ කෙනෙකු සිටිනවා දැක එය උනන්දුවෙන් කියෙව්වෙමි. එය ලියා තිබුනේ ප්‍රසිද්ධ හොලිවුඩ් නළුවෙකු සහ චිත්‍රපටි තනන්නෙකු වන වැන් ඩිසල් හෙවත් මාක් සින්ක්ලයා විසිනි.
එම ලියවිල්ල කොතරම් අලංකාරද කිවහොත් සහ එම ලිපියේ විෂයයා අප අසල්වැසියෙකු නිසා මට එය පරිවර්තනය කර බ්ලොග් එකක් කරන්නට සිතුනි.     

"දීපිකා  පදුකොනේ මගේ fast and furious සීරිස් ඒක සඳහා චිත්‍රපටයක් සඳහා පරීක්ෂණයකට පැමිණි අවස්ථාවක මා යම් විශේෂ පුද්ගලයෙකුගේ සමාගමයෙහි සිටින බව මට දැනුනි. ඇය කාමරයට ඇතුළුවූ ගමන්ම මට යම් ශක්තියක්, රසායනයක් එසේත් නැත්නම් යම් විශේෂ අහම්භයක් සිදුවන බවක් දැනුනි. ඒ හැඟීම මේ හමුවීමෙන් යම් විශේෂ දෑ ඉදිරියේදී සිදුවන්නට තිබෙන බවයි.
ඇයගේ කාල සටහන් මගේ චිත්‍රපටිය සඳහා ගැලපුනේ නැත. නමුත් මම එය අතහැරියේත් නැත. “xXx Return of the xandar cage චිත්‍රපටිය සැලසුම් කරන විට මුල්ම චරිතය අප ගොඩනැඟුවේ ඇය සඳහාය. “මට මේ චිත්‍රපටියේ රඟපෑමට කැමතියි, එහෙත් මම මේ චිත්‍රපටියට සම්බන්ධවනවා නම්, එය කිරීමට ඔබ ඉන්දියාවට පැමිණිය යුතුයි” ඇය කීවාය. මම එයට එකඟ වීම ගැන මම දෙවියන්ට් ස්තුති කරමි.
එම චිත්‍රපටිය කරද්දී දීපිකා කැපවීම වෙනම තලයකට ගෙන ගියාය. ඇය එවැනි කලාකාරියකි, ඇයට; ඇය පමණක් නොව  මුලු චිත්‍රපටියම, දිලිසෙන්නට, බැබලෙන්නට  ඕනෑ විය, එය කලාතුරකින් මේ ක්ෂේත්‍රයේ කෙනෙකු සිතන විදිහකි. ඇය කොතරම් හැඩ කාරද යන්න ගැන ඕනෑම කෙනෙකුට කතාකල හැක. ඇගේ හාස්‍යට හරියටම ගැලපෙන කාල මුහුර්තනය ගැන ඕනෑ තරම් කතාකල හැක. ඇය තරුවක් පමණක් නොවන බව කිව යුතුය. ඇය නළුවන්ගේත් නළුවෙකි. සම්පුර්ණයෙන්ම වෘතියට කැපවූ කලාකරුවෙකි.
මෙම විනෝදාස්වාද ක්ෂේත්‍රයේ අපට බොහෝ විට හමුවන්නේ එකායක රූපයන්ය. සමහරු සමහර වෙළඳ පොළට පමණක් හිරවෙති. නමුත් දීපිකා පෘතුවියට අපට දියහැකි උපරිමයයි. ඇය ඉන්දියාව නියෝජනය කරන්නේ නැත, ඇය නියෝජනය කරන්නේ ලෝකයයි".

මම ඇයගේ ච්ත්‍රපටයක් බලන්න තීරණය කලෙමි. වැන් ඩීසල් ට ඕනෑ වුනෙත් එය වන්නට පුළුවන.

Friday, April 20, 2018

කුල බෙදයේ යතාර්ථය




මේ දිනවල බොහෝ දෙනෙකු කුල බේදය ගැන කත කරනු දක්නට ලැබේ. ඇත්තෙන්ම එය ඉතා හොඳ දෙයකි. මෙවැනි සාමාන්‍යයෙන් කතා නොකරන එහෙත් අප සමාජයේ තැනින් තැන විටින් විට නොයෙකුත් අවස්ථාවන්හි මතුවන මෙවැනි කරුණු විවෘතව සාකච්චා වීමම ඒවා සඳහා අත් පිළිගැනිම අඩුකරයි, ඒවායේ ඇති දුෂ්ට බාවය හෙලි කරයි.

අපේ ජාතිය පටන් ගත්තා යැයි කියන විජය කුමරුගේ මෙහි පැමිණීමේදී එම හත්සියයක් පිරිස පිලිබඳ විස්තරයේ කිසිම කුල බෙදීමක් ගැන දක්වා නොමැත. අප ජාතියට කුල හැඳින්වෙන්නේ විජයට දකුණු ඉන්දියාවෙන් රාජ්‍ය වංශයෙන් කුමරියක රැගෙන එන විටය. විජය රජුගේ ඇමැතියන්ගේ රජ කුමරියක සඳහා වූ ඉල්ලීම පිළිගන්නා මදුර පුරා රජු තම දියණිය සහ බොහෝ කුමරියන්ද බොහෝ වස්තුවද 18 කුලයකට අයත් පවුල් සිය ගණනක්ද මෙරටට එවිය.
එහෙත් ඈත අතීතයේ මෙම කුල අනුව බෙදීම ලංකාවේ එතරම් තදින් සමාජගතව තිබූ බවක් මහාවංශයේ නම් පෙනෙන්නට නැත්තේය. 

මට හිතෙන විදිහට මෙම කුල ක්‍රමය සහ ඒ සමග යන ධුරානුක්‍රමය ලංකාවේ පැලපදියම් වන්නට ඇත්තේ මහනුවර යුගයේ බවය. මුහුදුබඩ ප්‍රදේශ පෘතුගීසි යටතට පත්වීමත් සමග යුරෝපීයයන් ඉහලම කුලය බවට පත්වන්නට ඇති බවට කිසිම සැකයක් නැත්තේය. ක්‍රිස්තියානි ආගම වැළඳ ගත් ස්වදේශිකයන් ඊළඟ කුලය බවට නිසැකවම පත්වන්නට ඇත. මක්නිසාද පෘතුගීසි ඔවුනට සමාජයේ විශේෂ ස්ථානයක් විවෘත කර දෙන්නට ඇත. ඒ ඔවුන් මෙහි පැමිණි ප්‍රධාන කාරණයක් ලෙස ඔවුන් කියා සිටියේ මෙම මිත්‍යා දෘෂ්ටිකයන්ට හරි මාර්ගය පෙන්වාදීමට බවය. 

මෙයට හොඳම උදාහරණයක් වනුයේ රන්දෙනිගල සටනට පැමිණෙන  ඩි සා  ගේ හමුදාවේ ප්‍රධාන කපිතාන්වරු හතර  දෙනෙකුම කතෝලික එහෙත් සිංහල මිනිසුන් වීමය; දොන් ඇලෙක්සිස්, දොන් බල්තසාර්, දොන් කැස්මුස් සහ දොන් තියෝදොසියස්. කපිතාන් රිබෙරියෝ ගේ විස්තරයෙහි කියන්නේ ඔවුන් හතර දෙනා කොළඹ ක්‍රිස්තියානි පවුල් වලට උපන් දුපතේ ඉහලම එසේම ධනවත්ම පවුල් හතරෙන් පැවත එන බවය.

සංසන්දනාත්මකව කන්ද උඩ පස්රට මේ අතර අවුරුදු ශත වර්ෂ තුනක් පමණ ස්වාධීනව පැවතියේය. මෙම ප්‍රදේශවල පහතරට ප්‍රදේශ වල මෙන් යුරෝපිය බලපෑමක් හෝ පාලනයක් නොතිබුණු බැවින් රටේ ඔවුන් ඒමට පෙර පැවතී කුල ධුරානුක්‍රමය එසේම පවතින්නට ඇත. එසේ පැවතී ධුරානුක්‍රමය පිළිබඳව හොඳම අදහසක් ගත හැකිවනුයේ ඔවුන් අතර ජිවත් වූ එසේම ස්වාධීන නිරීක්ෂකයෙකු විසින් ලියා තබන ලද ලියවිල්ලකින් බව ඇත්තෙන්ම කිවයුතු නොවේ. රොබට් නොක්ස්ගේ නිරීක්ෂණ මෙයට හොඳම උදාහරණය වෙයි.
ඔහුට අනුව කන්ද උඩරට තිබුණු කුල පද්ධතිය පහත පරිදිය.
1

.     ගොවිගම - රජු තම නිලතල සඳහා නිලධාරින් තෝරා ගන්න ප්‍රජාව. මෙම ප්‍රජාව තුල කොටස් දෙකකට බෙදී තිබුනද ඒ විවාහයන් සඳහා පමණි. අනෙක් සියලු දෑ සඳහා ඔවුන් සමාන වුහ. නම්වලින් ඇඳුමෙන් ඔවුන් අනෙක් කුල වලින්  වෙනස්විය. දනිහෙන් පහලට සහ ඉනෙන් උඩට ඇඳුම් අඳින්නට ඉඩ ලැබුනේ මෙම ප්‍රජාවට පමණි.
2.     ශිල්පියයන් - රන්කරු, කම්හල් කරුවන්, වඩුවන් සහ චිත්‍ර ශිල්පියන්
3.     කරනවෑමියන් -
4.     කුම්ලුන් - මැටි වැඩ
5.     රදා - රෙදි සොදන්නන්
6.     හකුරු තනන්නන් -
7.     පදු - සොල්දාදුවන් සහ විශේෂ ශිල්පයක් නොදන්නා කම්කරුවන්
8.     වියන්නන්, බෙර ගසන්නන් සහ හඳහන් ලියන්නන්
9.     පුටු වියන්නන්
10.    කින්නර - බුමුතුරුණු වියන්නන්

 මෙම කුල ක්‍රමය බොහෝවිට යොදාගෙන තිබුනේ යම් ශිල්පයක් සඳහා කුඩාකල සිටම පුහුණුකර ඉහල හැකියාවකින් ඇති වෘතිකයන් බිහිකිරීමට බව පෙනී යයි. මෙවැනි බෙදීම් එකල අවශ්‍ය වුයේ එම අවශ්‍යතාවය උදෙසාය. විශේෂ හැකියාවන් ජානවලින් පමණක් පරම්පරාගත වෙන්නේ යයි ඔවුන් එකල සිතන්නට ඇත. නමුත් මිත්‍යා විශ්වාස බොහෝ විශ්වාස කරන්නන් ලෙසට අප මෙය බොහෝ කාලයක් නිකරුනේ පවත්වා ගෙන ගොස් ඇතිබව පෙනේ.

බටහිර රටවලත් මෙම ක්‍රමය වෙනත් ආකාර වලින් තිබුණි. බොහෝවිට ඒවා හැඳින්වුණේ ගිල්ඩ් නමිනි. නමුත් අවශ්‍යතාවය අවසන් වූ විට එම ක්‍රමවේද ස්වභාවිකව මිය යන්නට ඇරුණි. අපි අනික් හැම දෙයක්ම මෙන් ඉතිහාසයේ එල්ලී සිටිමු.

Thursday, April 19, 2018

FBI අධ්‍යක්ෂක කෝමි සහ නිදහස් අධ්‍යාපනය




මම මේ දිනවල ජනාධිපති ට්‍රම්ප් විසින් මෑතකදී සේවයෙන් ඉවත්කරනලද FBI අධ්‍යක්ෂක කෝමි විසින් ප්‍රකාශිත ඔහුගේ ජිවිත කතාව වන A higher loyalty truth lies and leadership පොත කියවමින් සිටින්නෙමි. ඔහු ඇමෙරිකාවේ පසුගිය ඡන්දය කාලයේ හිලරි ගේ ආරක්‍ෂිත නොවන විද්‍යුත් තැපෑල පාවිච්චි කිරිම පිළිබඳව චන්දය කාලයේ පරීක්ෂණයක් ආරම්භ කිරීම නිසා ඇයගේ ඡන්ද ව්‍යාපාරයට අවාසියක් කලා යැයි චෝදනා ලැබූ අතර ඡන්දය අවසානයේදී ට්‍රම්ප් ගේ ජයග්‍රහණයට රුසියානු මැදිහත් වීමක් සිදුවුයේ දැයි පරීක්ෂාවක් පටන් ගෙන ට්‍රම්ප් කඳවුරද කෝපයට පත් කළේය.

මම තවමත් කියවන්නේ පොතේ මැද හරියය. මෙතෙක් කියවූ කොටස එතරම් රසවත් නොවුවද එහි ඇති සමහර විස්තර ඇමෙරිකානු සාමාන්‍ය ජීවිතය දෙමව්පිය දරු, ගුරු සිසු, සේව්‍ය සේවක සම්බන්ධතා පිළිබඳව හොඳ අවබෝධයක් ලබාගන්නට පුළුවන.
ඔහු කුඩාකාලයේ ඔහුගේ ගෙදරට හොරෙකු පැනීම, පාසලේදී ඔහුට දඩබ්බර සිසුන් කරදර කිරීම (bullying) , පාසලට යද්දී සවස් කාලයේ සුපර් මාකට් එකක සේවය කරද්දී ඔහු ලැබූ අත්දැකීම්; මෙහිදී ඔහු සේවය කල සුපර් මාකට් එකේ කළමනාකරු ඔහු මෙතෙක් දැක ඇති ඉහලම නායකත්ව ගුණාංග තිබූ පුද්ගලයා බව ඔහු කියයි, ඔහු පසුකලෙක නිව්යෝක් නගරාධිපති වූ සුප්‍රසිද්ධ රුඩි ගුලියානි යටතේ සේවය කිරීම  වැනි බොහෝ සිත්කළු විස්තර මා මෙතෙක් කියවූ කොටසේ අඩංගු වෙයි.

නමුත් මට එම පොත කියවද්දී මේ බ්ලොග් එක ලියන්නට සිතුනේ සම්පුර්ණයෙන්ම වෙනස් හේතුවක් නිසාය. ඒ එහි ඕනෑම කෙනෙකුට තමන්ට අවශ්‍ය යැයි හැඟෙන අධ්‍යාපනයක් ලබාගැනීමට ඇති හැකියාවයි. ළමයෙකුට අරමුණක් තිබේ නම් අධිශ්ඨානය ඇත්තේ නම් ඔහුට හෝ ඇයට ඒ අවැසි අධ්‍යාපනය සහ පුහුණුව ලබාගත හැකි වීමයි. එවැනි ප්‍රගතිශීලි නිදහස් අධ්‍යාපනයක් ඒ රටවල ඇතිකරන්නට හැකියාවක් අවස්ථාවක්  ඇතිකිරීමට ඒ රජයනට හැකියාවක් ලැබී ඇත්තේ, එවැනි හොඳ දෑ තිබෙනවාට විරුද්ධව පෙළපාලි යන කුහකයන් එම රටවල නොමැති නිසා විය යුතුය.

කතුවරයා කුඩා අවදියේ සිට අරමුණු කරගෙන සිටින්නේ වෛද්‍යවරයෙකු වීමටය. ඔහු මේ සඳහා විලියම් සහ මේරි විශ්ව විද්‍යාලයේ වෛද්‍ය ශිෂ්‍යයෙකු ලෙස ලියාපදිංචි වන්නේ රසායන විද්‍යාව ප්‍රධාන විෂය ලෙස තෝරාගෙනය. ඔහු දිනෙක විශ්ව විද්‍යාලයේ දැන්වීම් පුවරුවේ ‘මරණය’ යන වචනය සහිත දැන්වීමක් දකී. ඒ නිසා එම දැන්වීම පරීක්ෂා කරන ඔහු එය ප්‍රදර්ශනය කර ඇති ආගම් අධ්‍යයනය අංශයට යයි. එහිදී ඔහු ලොව ආගම් මරණය දෙස බලන ආකාරය ඉගෙන ගැනීමෙන් ඇතිවන උනන්දුව නිසා ආගම් අධ්‍යාපනය ඔහුගේ තවත් ව්ෂයයක් කරගනී. එහි ආචාර්යවරයෙකු බොහෝ වැරදි ඇති ලොව යම් තරමින් හෝ සාධාරණත්වය ඇතිකළ හැක්කේ රාජ්‍ය බලයෙන් බව කියයි. මේ අදහස තදින් හිතට වදින කෝනි රජයේ නීතිඥ වරයෙකු වීමට තරණය කරයි.

දැන් අප රටේ මෙන් ඒ සඳහා බාධාවක් නැත්තේය. ඔහු චිකාගෝ විශ්ව විද්‍යාලයේ නීති පීඨයට බැඳී නිතිය ඉගෙනගෙන නීතිඥයෙකු බවට පත්වෙයි. ඔහු ඔහුගේ දෙවන වසරේදී විනිසුරු වරයෙකුගේ ලිපිකරුවෙකු ලෙස රැකියාවකට ඉල්ලුම් පත් දමා ඉගෙන ගන්නා ගමන්ම රැකියාවද කරයි.

දශකයකට පමණ පසු ඔහු හෙලෙන් ෆහේ නමැති එක්සත් ජනපද ඇටර්නි වරියක් යටතේ සේවය කරයි. ඇයගේ අධ්‍යාපන පසු බිම ඔහුගේ එවන්නටත් වඩා අපුරුය. ඇය තමන්ගේ දරුවන් හදා වඩා ඉන්පසු යතුරු ලේඛිකාවක් වශයෙන් ආරක්ෂක අමාත්‍යංශයේ අවුරුදු 17 ක් සේවය කරන අතරතුර ඉගෙන ගත්තාය. ඇය උසස් පෙළ අධ්‍යාපනය සම්පුර්ණ කර තිබුනේ නැතිමුත් ඇයගේ රැකියා ඉතිහාසයත් ඇතුල්වීමේ විභාගයේ ඉහල ලකුණුත් සලකා බලා ඇයව නීති විද්‍යාලයට ඇතුලත් කරගෙන තිබුණි. ජේම්ස් කෝනි ඇය යටතේ වැඩ කරන කාලයේ ඇය එක ප්‍රාන්තයක රජයේ ප්‍රධානතම නීති නිලධාරිනිය වුවාය.

ඇත්තෙන්ම නිදහස් අධ්‍යාපනය කියන්නේ මෙලෙස තමන් විසින් ඉගෙන ගෙන තමන් කැමති රැකියාවක යෙදීමද එසේත් නැත්නම් රජය විසින් නියම කරන අධ්‍යාපනයක් ලැබ රජයේ රැකියාවක යෙදීමද යන්න අප ගැඹුරින් සාකච්චා කල යුතු කරුණක් නොවේද?       

Friday, April 13, 2018

අග්‍රාන්ඩුකාරවරු සහ පිහිනුම් තටාක





 පෙරේදා  අග්‍රාන්ඩුකාරවරුන් කිහිප දෙනෙකු පත් කෙරින. ඊයේ  මොකක් හෝ පටලැවිල්ලක් නිසා දෙදෙනෙකුගේ පත්වීම් වෙනස්කර නැවත පත් කෙරින. බොහෝ විට යාපනේ දේශපාලකයන් හිටපු අග්‍රාන්ඩුකාරවරයාම  නැවත ඉල්ලා ඇති බවක් බැලූ බැල්මට පෙනේ.
මේ මගෝඩිය ප්‍රවෘති වල බලමින් සිටින විට මට එක්වරම කල්පනා වුයේ මේ අග්‍රාන්ඩුකාරවරුන්ට අප කරන වියදමට රටට, රටේ පුරවැසියනට ඔවුන්  කරන සේවය කුමක්ද කියාය. 
මොවුන් 9 දෙනෙකුට නිවාස, කාර්යාල, සේවකයන්, ආරක්ෂාව, වැටුප් යනාදිය බැලුවිට අඩු තරමින් අවුරුද්දකට මිලියන 50 ක් වත් වියදම් කරන බව නොඅනුමානය. 9 දෙනාට මිලියන 450 ක් එසේත් නැත්නම් බිලියන ½ ක් පමණ වෙයි.

මෙතරම් දුප්පත් ජනතාව වෙසෙන රටක ජනතාවගේ මුදල් මෙතරම් ප්‍රමාණයක් ආයෝජනය කරනවා නම් එම ආයෝජනයට සරිලන සේවයක් ආපසු ජනතාව වෙත ලබාදිය යුතුය. නමුත් මට පෙනෙන විදිහට නම් අග්‍රාන්ඩුකාරයන්ගෙන් කිසිම සේවයක් වන්නේ නැත. මේවයින් ඇත්තටම කෙරෙන්නේ ජනාධිපතිවරයාට තමන්ට උදව්කල එසේත් නැත්නම් තමන්ට යම් කලගුණයක් සලකන්නට තිබෙන කෙනෙකුට දෝත පුරා ෆුල් බෝඩ් තෑග්ගක් ලබාදීමයි. ඇත්තෙන්ම ව්‍යවස්ථාව වෙනස් කරන්නේ නම් මේ කිසිම හේතුවක් නොමැතිව අපේ ධනය කාබාසිනියා කරන අග්‍රාන්ඩුකාරවරුන් ඉවත්කිරීමට කටයුතු කිරීමද රටේ අභිවර්ධනයට මහත් පිටුවහලක් වනු ඇත්තේය.

ජලභීතිකාව - අපේ රට ජලයෙන් වටවූ දුපතකි. නමුත් අපි අතිශය බහුතරයකට ජලභිතිකාවක් ඇත්තේය. මම ජීවත්වන්නේ; කුඩාකල සිට ජීවත්වුයේත්, මහවැලි ගඟ අසබඩය. අපි යහළුවන් සමග ගඟට ගොස් නෑමට, විශේෂයෙන් පිහිනන්නට පුරුදුව සිටියෙමු. පැය දෙක තුනක් මෙලෙස සතියකට දෙතුන් වරක් ගඟට යාමටත් ගඟේ දිය කෙලියේ යෙදෙන්නටත් පුරුදුව සිටියෙමි. මම මුලින්ම සිගරට් එකක් බිවෙත් මෙලෙස ගඟේ නාන්නට ගොස් සිටියදී බව මට මතකය.

මට මෙය මතක්වුයේ මේ දවස්වල අවුරුදු උත්සවයන්  ගැන කතාකල අවස්ථාවකදීය. එකල ලේවැල්ලේ පාලම අසල තිබූ අවුරුදු උත්සවයේ ප්‍රධාන අංගයක් වුයේ පිහිනීමේ තරඟයය. නමුත් දැන් එවැනි අංග කෙසේවත් අලුත් අවුරුදු උත්සව වලට ඇතුලත් වන්නේ නැත. මම හිතන පරිදි අප වතුරට බියවී වතුර අමතක කරන්නට උත්සාහ කරමින් සිටින්නාක් මෙන් පෙනේ. නමුත් පාරේ යන්නවුන් සහ වාහන එලවන්නන් ත්‍රාසයට පත්කරමින් කමිස ඉරාගෙන මෝටර් බයිසිකල්වල නැඟී මහපාරේ බයිසිකල් රේස් පවත්වන්නට කිසිදු බියක් නැත්තේය. ඒ සමුහයක් එකතු වුවිට ලැබෙන එඩිතරකම වන්නට පුළුවන.

අපට මෙම ජලයට ඇති අකමැත්ත තිබෙන්නේ බොහෝ කලක සිටය. යුරෝපීයයන් කුඩා නැව් වල නැඟ මේ පැත්තට පැමිණියේ ඔවුන් එලෙස වතුරට නොබියවූ නිසාය. ඔවුන් මේ පැත්තට ආවේ අඩි 100 කටත් අඩුවෙන් දිග කුඩා යුධ නැව් වලිනි. උදාහරණයකට වස්කෝද ගාමා ඉන්දියාවට ඒමට සැදු නැව් කණ්ඩායමේ ඔහුගේ ධජ නැව වූ සාවෝ ගේබ්‍රියල් හි දිග මීටර 26 ක් පමණි. ( නැව් කණ්ඩායමේ පාවිච්චියට කෑම ගණන් හදා තබුනු ආකාරය දුටුවිට එය නොලියා ඉන්නට බැරිවිය. ගමනට එක නැවියෙකුට දෛනිකව ආහාර ගබඩා කෙරුනේ පහත පරිදිය.)
බිස්කට් රාත්තල් 1.5
හරක් මස් රාත්තලක්
ඌරු මස් රාත්තල් 0.5
වතුර බෝතල් 3.75
වයින් බෝතල් 1.85

මෙයට අමතරව පිටි, පරිප්පු, සාඩින්, මිදී, ආමන්ඩ්, සුදු ළුණු, මස්ටාඩ්, ලුණු, මි පැණි, සීනි, අතරමඟදී අල්ලාගත් මාළු සහ දොඩම් මෙයට එකතු විය. (ඇත්තෙන්ම මෙය කියවනවිට පෙනෙන්නේ එකල නැවියන් කෑම පැත්තෙන් නම් හොඳින් බලාගෙන ඇති බවය.)

ඔවුන් පැමිණ අප රටවල් අල්ලා ගත්තහ. නමුත් අප; වරෙක මහනුවර සෙනරත් රජු මහියංගනයේ නැව් සාදා පෘතුගීසින් පරාජය කරන්නට කල උත්සාහය හැරෙන්නට, නැව් හදාගෙන මුහුදට යන්නට කිසිම උත්සාහයක් නොකළෙමු. පුදුමය නම් මෙම උත්සාහය සැහෙන දුරට සාර්ථක වීමෙන් පසුවත් එය අත්හැර දැමීමය.

දැන් නිතරම ජලයේ යටවී බොහෝ පිරිස්; විශේෂයෙන්ම ළමුන් මියයන බවට ප්‍රවෘති අසන්නට ලැබේ. මේ අසන දෙමව්පියන් ළමුන්ට පිහිනන්නට උගන්නන්නට උත්සාහ කරනවා වෙනුවට ඔවුනට ජලය පැත්තකට වත් යන්නට නොදී තබාගන්නට උත්සාහ කරති.

මුහුදු ගමන් ගැන කතා කරන්නට ගියවිට මම මාතෘකාවෙන් පිට පැන්නෙමි. ඒ මාද පෙර නැවියෙකු වී සිටි නිසා විය යුතුය.
කෙසේ වුවද මෙම ලිපියේ අග්‍රාන්ඩුකාරවරු සහ ළමයි ජල රකුසාට ගොදුරු වීම ඇති සම්බන්ධය මෙයයි. අග්‍රාන්ඩුකාර තනතුර ඉවත් කර ඉතිරිවන මුදලින් එක වසරකින් තරමක පිහිනුම් තටාක 150 ක් පමණ පුරවැසියන් සඳහා සාදාගන්නට පුළුවන් බවය. වසරින් වසර ඉතිරිවන මුදලින් තටාක 50 ගනනේ එකතු කරමින් තටාක 500 කට ගෙනෙන්නට පුළුවන. ඉතිරි මුදලින් තටාක නඩත්තු කරන්න පුළුවන. 

අවුරුදු 3 ක් පමණ යනවිට හැම පාසල් ළමයෙකුටම පිහිනන්නට හැකි කරන්නට පුළුවන. එහෙම නැත්නම් විනාඩි 10 ක් පමණ වතුරේ නොගිලී ඉන්නට පුහුණු කරන්නට පුළුවන. මෙලෙස තටාක පද්ධතියක් ඇතිකර දියේ ගිලී සිදුවන මරණ වලින් තරුණ ජිවිත 10 ක් බේරාගන්නට හැකි වන්නේ නම් වයසට ගිය දේශපාලඥයන් 9 දෙනෙකුට සැප දෙනවාට වැඩියෙන් මෙය කොතරම් පුණ්‍ය ක්‍රියාවක්ද ?

Wednesday, April 11, 2018

2020 ගෝඨා සහ 66.8




බොහෝ දෙනෙකු ගෝඨාභය රාජපක්ෂ ගේ 2020 අපේක්ෂකත්වය ගැන කතා කරති. මුලින් මෙය පදනම් විරහිත ඕපාදුපයක් යැයි සිතුවද පසුව මෙතරම් මේ ගැන කතා කිරීමට යම් හේතුවක් තිබිය යුතු යැයි මට සිතුනි. ඇත්තෙන්ම ටිකක් කල්පනාකර බලන විට ඊළඟ චන්දයට SLFP එකෙන් (මෛත්‍රී පිල දැනටමත් දියවී ගොස් ඇති නිසා; a spent foece) එසේත් නැතිනම් එම බල කඳවුරෙන් ඊළඟ ඡන්දය වනවිට ඉදිරිපත් විය යුත්තේ රාජපක්ෂ කෙනෙකි. වෙනත් එසේ ඉදිරිපත් විය හැකි කෙනෙකු ගැන පෙනෙන තෙක් මානයක වත් නොමැත.
මෙසේ ඉදිරිපත් විය හැකි රාජපක්ෂ වරුන් කවරහුද?

චමල් රාජපක්ෂ

ගෝඨාභය රාජපක්ෂ

බැසිල් රාජපක්ෂ

මෙයින් වඩාත්ම කැපී පෙනෙන චරිතයන්ය. මෙයින් සිංහල බෞද්ධ බහුතරයට වඩාත්ම ආකර්ශනීය චරිතය වන්නේ 2 නාය. එලෙස ඔහු මේ බල කඳවුරේ ප්‍රථම තේරීම වන්නට කරුණු කිහිපයක් සාධක වෙයි. ඒවා අතරින් ප්‍රධාන වන්නේ
·       
යුධ ජයග්‍රහණයට මහින්ද රාජපක්ෂට ලැබෙන ජනතා කැමැත්තට වැඩියෙන්ම ලඟින් සිටින්නේ මොහු වීම.

·        යුද්ධයෙන් පසු නගර සංවර්ධනයට ඔහු කල වැඩකටයුතු ගැන ජනතාව තුල ඔහු වෙත ඇති ප්‍රසාදය.

·        මේ දිනවල රටේ තිබෙන රටේ කඩාවැටී ඇති  විනය ඇතිකළ හැකි නායකයෙකු අවශ්‍යය වන්නේය යන මතය.

·        ඔහුගේ හමුදා පසුබිම (මෙය සමහරවිට ඔහුගේ කුරුසය වන්නටත් ඉඩ තිබේ. ඒ බව පසුගිය දින විශ්වාස භංගයේදී සරත් ෆොන්සේකා කල කතාවකින් පැහැදිලි විය.)
·      
  ඔහුගේ නමෙහි ඇති පෞරාණික  බාවය සහ ඕනෑම කෙනෙකුට එය නිතරම අසා  ඇති පුරුද්ද. ඇත්තෙන්ම ගෝඨාභය යන්නෙහි තේරුම ‘කොට අභය’ යන්නය. ගෝඨාභය (309 – 322)  කල  අනුරාධපුරයේ රජකළ මේඝවර්ණාභය  යන රජුට තිබූ අනවර්ථ නාමයකි. ඔහු රජවූ පසු මෙම නාමයේ අපහාසාත්මක බාවය නිසා  ඉතාමත් අකමැති වූ අතර මොහු මින්නේරි දෙවියන් යැයි ප්‍රසිද්ධ මහසෙන් රජුගේ පියාය.

මේ සියලු කරුණු කාරනා සලකා බලන ගමන්ම ලංකාවේ ඕනෑම ඡන්දයකදී  විශේෂයෙන්ම ජනාධිපති ඡන්දයකදී බලපාන තවත් සුවිශේෂිය සාධකයක් අප අමතක නොකළ යුතුය. ඒ අප ජනගහනයේ ඇති සුළු ජාතීන්ගේ සාධකයයි. සුළු ජාතික සාධකය සියලුම ජාතික ඡන්දයන් වලදී බලපායි, එහෙත් එය ජනාධිපති ඡන්දයකදී අතිශය වැදගත් සාධකයක් බවට පත්වෙයි. සුළු ජාතික ඡන්ද වල තිබෙන ප්‍රධාන ලක්ෂණයක් වන්නේ ඔවුන් කණ්ඩායම් වශයෙන් ඡන්දය පාවිච්චි කිරීමට බොහෝවිට පෙළඹීමයි.

ලංකාවේ 2011 වසරේ සිටි 1% ට වඩා සිටින  නොයෙකුත් ජාතීන්ගේ සංයුතිය පහත පරිදිය.
සිංහල 74.9
ලාංකික දෙමල 11.15
මුස්ලිම් ජාතිකයන් 9.3
ඉන්දියානු දෙමල 4.12

ඡන්ද දායකයන් ගේ ජන අනුපාතය ද මෙයට ඉතාම කිට්ටුවෙන් සමාන විය යුතුය.
මෙම ප්‍රතිශතයන් අනුව මුලු චන්ද ප්‍රමාණයෙන් 50.1 % ක ප්‍රතිශතයක් ලබාගැනීමට සිංහල ඡන්ද වලින් කුමන ප්‍රතිශතයක් ලබාගත යුතුද? එය 50. x 100/75 වෙයි. මේ අනුව සිංහල ඡන්ද වලින් පමණක් දිනන්නට නම් ලබාගත යුතු ප්‍රතිශතය 66.8% ක් වෙයි.  ඒ කියන්නේ යම් කෙනෙකුට සුළුතර ඡන්ද ලබාගත නොහැකි නම් ඔහුට ජයග්‍රහණය සඳහා සිංහල ඡන්ද වලින් 66.8%ක් වත් ලබාගත යුතු බවය. ඇත්තෙන්ම SLFP කඳවුරේ අපේක්ෂකයාට ඇත්තේ එවැනි තත්වයකි. සාමාන්‍යයෙන් සුළු ජාතික ප්‍රාදේශීය දේශපාලකයෙකු සම්බන්ධවන පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයකට වඩා පහල මැතිවරණයක හැර SLFP කඳවුරට සුළු ජාතික ඡන්ද ලබාගැනීම ඉතාමත් අපහසුය. ඒ ලංකාවේ පක්ෂ ඇතිවූ දා  පටන් ඇති තත්වයකි.

මෙතරම් ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් ගෝඨාට ලබාගත හැකිද? SLFP බල කඳවුර වැඩියෙන්ම ඡන්ද ලබාගැනීමට ඉඩ තිබෙන සිංහල බෞද්ධ ග්‍රාමීය නියැදියක් අපට දැන් පරීක්ෂාකළ හැක්කේය. 

ඒ සඳහා සන්නාලි ඇනවුමකට නිර්මාණය කලාක් වැනි දිස්ත්‍රික්කයකි   මොනරාගල දිස්ත්‍රික්කය; එහි  සිංහල බෞද්ධ ප්‍රතිශතය 95%ක් වෙයි. පොහොට්ටුව අවසාන ඡන්දයේදී ලබාගෙන ඇති ඡන්ද ප්‍රතිශතය 53.88  කි. මෙයට මෛත්‍රී පිලට ලැබුණු ඡන්ද වලිනුත් 75% ක් එකතු කරමු. එවිට එම මුලු එකතුවෙ ප්‍රතිශතය 61.6 % කි. 2014 පළාත්සභා මැතිවරණයෙන්ද ඔවුන් ලබාගත් ප්‍රතිශතය වන 58.3% ට මෙය එතරම් දුර නැත. එයින් කියවෙන්නේ UNP විරෝධී අපේක්ෂකයාට ඔහුට වඩාත්ම වාසිදායක දිස්ත්‍රික්කයෙන් ලබාගත හැකිවන්නේද අවශ්‍ය ප්‍රමාණයට වඩා 5.2 % අඩුවෙන් බවය.

සාමාන්‍ය සිංහල දිස්ත්‍රික්කවල සාමාන්‍ය අගය මිට වඩා බොහෝ පහල අගයක් ගනී. මෙවර ඡන්දයේ සිංහල දිස්ත්‍රික්ක 14 ක; ඡන්ද දී සුළුතරය හෝ වෙනත් සාධක නිසා  ඡන්ද ප්‍රතිපලය වෙනස්කරන දිස්ත්‍රික්ක අත්හල විට, මෙම සාමාන්‍ය; මෛත්‍රී කණ්ඩායමේ ප්‍රතිශතයෙන් 75%ක්ද එකතු කලවිට, 55.53% කි. මුලු ඡන්ද ප්‍රමාණයෙන් 50.1 % ක් ලබාගැනීමට දැන් අඩුව 11.27 % ක් පමණ වෙයි.

මෙම ප්‍රතිශතය මුලු සුළු ජාතීන්ගේ ප්‍රතිශතයෙන් බාගයක් පමණ වෙයි. එසේනම් ගෝඨා හෝ එම කඳවුරේ අපේක්ෂකයා 2020 ජයගැනීමට නම් මෙවර මැතිවරණයේදී ලබාගත් ඡන්ද ප්‍රමාණයට අමතරව සුළු ජාතීන්ගේ ඡන්ද වලින් හරි අඩක් ලබාගත යුතු බව පැහැදිලිය.


මෙය ඔවුනට ලබාගත හැකිද? ලබාගැනීමට ඔවුන් කලයුත්තේ කුමක්ද? ඊළඟ විශ්ලේෂණය 

http://lakshmanillangakoon.blogspot.com/2018/01/blog-post_56.html 

මේ මා විසින් පසුගිය පළාත් සභා ඡන්දය කුමන ප්‍රතිපලයකින් අවසන් වෙ දැයි ලියු අනාවකියයි. මගේ එම අනාවැකිය කොතරම් කිට්ටුවට පැමිණියේදැයි පෙන්වීම සඳහා අන්තර්ගත කලෙමි.


මහනුවර මඩකලපුව පාර ඇරීමට විරුද්ධ වීමට හේතු

මම පසුගිය දිනක මහනුවර මඩකලපුව ප්‍රධාන පාර වසා තිබීම පිළිබඳව පෝස්ට් එකක් දැමුවෙමි. බොහෝ දෙනෙකු මෙය විවෘත කලයුතු බවට ලයික් දැමීමෙන් සහ කමෙන...