Saturday, October 7, 2023

ආගම් විවේචනය කිරීමට හේතු මොනවා විය හැකිද

 තොටවත්තගේ ප්‍රශ්නය නිසා ඇත්තෙන්ම ආගම් විවේචන කරන්නන් එසේ කරන්නේ ඇයිදැයි ටිකක් කල්පනා කර බැලුවෙමි. හේතු පහත ආකාර විය යුතුයැයි සිතේ.


 1.  තමන්ගේ ආගම අනික් අයගේ ආගම් වලට වඩා ශ්‍රේෂ්ඨ යයි ඔප්පු කර පෙන්වීම සඳහා


 2. ආගම් වලට පැටලී මිත්‍යා මත හිසේ දමාගෙන සිටින මිනිසුන්ට ඔවුනට වැරදී ඇතැයි පෙන්වා දීමට.


 3. ශබ්ද දූෂණය වැනි ආගම් වලින් ඇති කරදර නිසා ඒවා අඩු කර ගැනීමට


 4. තමන්ට යම් ප්‍රසිද්ධියක් ලබා ගැනීමට


 5. මිනිසුන් මිත්‍යා මත වල එල්ලී සිටීම ගැන කනගාටු වී ඔවුන් ඒවායින් මුදවා ගැනීමට


 6. බොහෝ මිනිසුන් ආගම් නිසා රැවටී ඇතත් තමා එසේ නොවී ඇති බව පෙන්වීමට


 7. රටේ ආර්ථික දියුණුවට ආගම් වල එල්බ සිටීම නිසා පාඩුවක් වී ඇතැයි සිතා එය නිවැරදි කිරීමට


 8. රටේ සමාජීය දියුනුවට ආගම්වලින් බලපෑමක් ඇතිවී ඇතැයි සිතා එයින් රට මුදවා ගැනීමට

9. ආගම් අතර ඝට්ටන ඇති කිරීමට

 

මේ සඳහා තවත් හේතු තිබිය හැකි ද?

Tuesday, October 3, 2023

Remote control key

 වසරකට පමණ පෙර ඥාතියෙකුගේ දාන ගෙදරකට ගොස් සිටියදී මගේ අතින් වාහනයේ රිමෝට් යතුර බිමට වැටී පෑගූනී.


ebay එකෙන් ෂෙල් එකක් ගෙන්නාගෙන පරණ යතුරේ මදය රුපියල් දෙදහක් ගෙවා කටුගස්තොට තැනකින් එයට දමා ගත්තෙමි. ෂෙල් එකටත් රුපියල් හාරදාහක් පමණ වැය විය.


මාස තුනකට පමණ පසුව යතුරේ අන්ලොක් ෆීචර් එක වැඩ කරන්නේ නැතුව ගියේය.


කටුගස්තොට තැනින් ඇසූ පසු අලුත් ෂෙල් එකක් දමන්නට සිදු වන බව දැනගන්නට ලැබුණි. මේ පිළිබඳව සොයා බැලූ පසු කොළඹ පෙට්කො ආයතනය වෙතින් මෙය කරගත හැකි බව පෙනුණි. මම ඔවුන්ට දුරකථනය දුන්විට ඔවුන් කියා සිටියේ අලුත් ෂෙල් එකක් රුපියල් අටදාහක් පමණ වන බව ය.

කොළඹ දී කරගතයුතු වැඩ දෙක තුනක් එකතු වෙනකන් සිට කොළඹ ගිය පසු පෙට්කො ආයතනය වෙත ගියෙමි.


ඉඩ එතරම් නොමැති නිසා, පාර අයිනේ කාරය නවත්වා ආයතනය ඇතුලට ගියෙමි. දෙවන තට්ටුවට ගිය පසු එහි සිටි යුවතියක් තාක්ෂණික නිලධාරියෙකු හා මා සම්බන්ධ කළේය. ඔහු පැමිණි පසු මා කාරණය ඔහුට කිව්වෙමි. ඒ වන විටත් මා හඳුනාගත් ෂෝ කේස් එකේ තිබූ යතුරු කොපුව කුත් ඔහුට පෙන්වා දුන්නෙමි.


මම පොඩ්ඩක් උඩට ගිහිල්ලා යතුර ටෙස්ට් කරගෙන එන්ඩද, සමහරවිට කවරයක් නොදාම වැඩේ කරගන්න පුලුවන් වෙයි, කී ඔහු මා එතන ඉන්දවා තබා උඩතට්ටුවට ගියේය.


විනාඩි 10 කින් පමණ පහළට පැමිණි ඔහු යතුරේ කුඩා springs දෙකක් අඩුවෙන් තිබුණු නිසා හොඳින් වැඩ නොකළ බවත් ඔව් ඒ springs යෙදූ බවත් දැන් යතුර හොඳින් වැඩ කරන බවත් කියා සිටියේය.


වාහනය ළඟට ගොස් අප පරික්ෂා කළ අතර යතුර ඉතා හොඳින් වැඩ කරන බව පෙනුණි. මම ඔහුගෙන් ගාස්තුව විමසූ අතර, ඔහු බිලක් ගෙන ගාස්තුව රුපියල් 500ක් යයි ලියා දුන්නේය. 


කාලයකට පසු යම් භාණ්ඩයක් හෝ සේවාවක් සඳහා හිතූ මිලට ඉතාමත් අඩුවෙන් කරගන්නට ලැබුණු සතුටින් ඉහවහා ගිය මම තරුණයාට බොහෝ ස්තුති කර එතනින් පිටත් වුනෙමි.






Friday, July 28, 2023

Ecery tree has a history

 Few years back a classmate of mine, who settled down in Germany an year or two after our  advanced levels, visited me at home with another classmate of mine. Since they were from the same neighbourhood they have kept in touch and closer to each other than me, to any of them.


I have however had met the guy who was living in Germany few times when he was here on holidays. His wife was a German lady and he had two sons typically European looking. My friend when I asked him those days what he is doing in Germany he said he drives a tramp car.


Last time he came to Sri Lanka for very unusual reason. Reason being that he wished to sell his parental house with 60 purchase of land because he is going to become a Buddhist priest and join a meditation centre samwhere near Colombo. He has spoken to several people but has not been able to find a serious buyer. 


So we had a short discussion over a  couple of drinks, and I offered him 150000 Rs a pearch , the total extent of the land was 60 purchases. Since he was going to become a monk first I remember I asked him whether he will have a drink with us. He said he has no problems and joined us for good booz that evening. 

I said I will give him Hundred and fifty thousand rupees a perch and keep my offer open for one  month, if he find somebody who offers him more than that, he can sell it to him. If not he can come to me at the end of the month to do the transaction. 


He did not like that and  said he agrees with my offer and wanted to do the transaction immediately. In few days we completed the transaction and the lawyer who officiated the transaction, was also a  classmate of us.


I really did not want this land  for myself but new it is situated in area where many new houses are being built. so I started exploring possibilities of selling the land to somebody else with some profit margin. There were many potential buyers but most of them wanted a smaller piece because they could not afford a large land like 60 perches.


So I decided to make the land into three blocks and sell. Got another classmate of mine who is a surveyor to do that. But because the house is at the centre of the land, it was difficult to divide the land into three equal size buildable blocks. 


So there was house that should be removed, and preferably without any cost. I  asked several people, who would be interested in such a task. Some  people showed interest, but wanted me to pay for the removal. I went on looking for a person who would at least do it free of charge, taking the debris of the house for the labour and the effort of breaking down the house.


A friend of mine gave me businessman's telephone number of a businessman from madawala, the Muslim township in the area.........to be continued 








Wednesday, July 26, 2023

Things we take for granted

 After several tests done recently, I came to know that I may have an eye disease.  I was told how to be careful about this.  One of them was that when sleeping at night, you should not sleep on your hands or face down.


 When I tried to do this precaution, I realized how difficult it was.  It didn't take long for me to realize how comfortable it is to sleep on your hands.  There is a saying that to appreciate something you have to not get it.

 There are many things that we take for granted in life or that make us happy without seeing it.  While trying not to hold hands, I felt that it was something we had taken for granted.

 How many things like this must be  around us or being used by us without knowing it.


 The association of a good friend, the recollection of old sweet and perhaps adventurous memories, living in a place where there is a chance to grow a garden, being used to read books, being able to get inspiration from a movie, no matter how delicious the meal is, picking up a green chili pod, being able to go to the yard after dinner and walk for about fifteen minutes, having a space on Facebook to at least criticize some mistakes made by the government, being free to post a comment every now and then when you feel like it, When you are standing in the garden, 


seeing your pet come to your place and sit next to your leg and do its work, the dog that comes to your room if you wake up a little late and sits by the bed until you get up, etc., etc. How many things are there that allow you to lead such a life without slowing down?  We only see them when they are gone.

 I now realize that sleeping on my face is such a small pleasure.

අප නොදකින අපට සතුට ගෙන දෙන කුඩා දේවල්

 ලඟකදී කරන ලද පරීක්ෂණ කිහිපයකින් මට ඇස්වල රෝගී තත්ත්වයක් ඇතිවීමට ඉඩ තිබෙන බව දැන ගන්නට ලැබිණ. මේ සඳහා  ප්‍රවේසම් විය යුතු අයුරු මට පහදන ලදී. එයින් එකක් වූයේ රාත්‍රියට නිදා ගන්නා විට මුනින් අතට එසේත් නැත්නම් මුහුණ පහළට දමා නිදා ගැනීම නොකළ යුතු බවයි.


මේ ප්‍රවේශම් වීමත් කරන්නට උත්සාහ කරන විට මට තේරුනේ එය කොතරම් අපහසු වැඩක් ද යන්න ය. ඒ එක්කම මුනින් අතට නිදා ගැනීම කොතරම් සැප ගෙන දෙන එකක් දැයි මට වැටහෙන්නට වැඩි වේලාවක් ගියේ නැත. යමක් අගය කරන්නට එය නොලැබෙන්නට අවශ්‍ය යයි කියමනක් තිබේ. 

අපි ජීවිතයේ  taken for granted එසේත් නැත්නම් අපට නොපෙනී අප සතුටු කරන දේවල් , බොහෝ තිබේ. මුනින් අතට නො හිදා සිටීමට උත්සාහ කරද්දී ද මට දැනුනේ එයත් අපි විසින් මෙතෙක් කල් taken for granted යමක් ලෙසටය. 

මෙවැනි කොතරම් දේවල් අප නොදැනුවත්ව අප වටා තිබෙනවා ඇද්ද අප විසින් පාවිච්චි කරනවා ඇද්ද.


හොඳ මිතුරෙකු ගේ ආශ්‍රයක්, පැරණි මිහිරි සහ සමහරවිට adventurous මතකයන් සිහියට පැමිණීම, ගෙවත්තක් හදා ගැනීමට ඉඩ තිබෙන තැනක ජීවත් වීම, පොත් කියවන්නට පුරුදු වී සිටීම චිත්‍රපටයකින් ආශ්වාදයක් ලබාගැනීමට හැකිවීම, කොතරම් රස කෑම වේලක් වුවද අමු මිරිස් කරලක් එකතු කර ගැනීම, රාත්‍රි ආහාර ගත් පසු මිදුලට ගොස් විනාඩි පහළොවක් පමණ ඇවිදින්නට හැකියාව තිබීම, රජය විසින් කරන යම් වැරදි වලට අඩු තරමේ බනින්නට වත් ෆේස්බුක් එකේ අවකාශයක් තිබීම, ඉඳහිට හෝ තමන්ට හිතෙන වෙලාවකට න්ක් එකක් දැමීමට නිදහස තිබීම, ඔබ මිදුලේ  හිටගෙන සිටින විට ඔබගේ සුරතල් බලලා ඔබ සිටින තැනට පැමිණ ඔබේ කකුල ළඟින්ම ඉඳගෙන උගේ වැඩක් කරගනිමින් සිටීම  දැකීම, ඔබ ටිකක් අවදිවීමට පරක්කු වුනොත් ඔබගේ කාමරයට පැමිණෙන බල්ලා ඔබ නැගිට එනතුරු ඇඳ ලග ඉදගෙන සිටීම,......... යනාදී වශයෙන් එවැනි ජීවිතය  ඩල් නොකර ගෙනයාමට ඉඩ සලස්වන කරුණු කොපමණ තිබේද? අපට ඒවා පෙනෙන්නේ ඒවා නැති වූ විට ය.ක තද

මගේ මුනින් අතට නිදා ගැනීමත් ඒ වගේ කුඩා සැපක් බව මට දැන් වැටහේ.


Saturday, July 22, 2023

ගමන් බලපත්‍රයේ බලය

 මම මුලින්ම කරේනගර්  නාවික කඳවුරේ සේවයට යන විට, එහි පැත්තක අළු පැහැති දිග බෝට්ටු කිහිපයක් නවතා දමා තිබිණ. ඒවායේ කොනක TAFII යනුවෙන් ලකුණුකර ඉදිරියට නොම්බරයක් ද දමා තිබිණ. 

සොයා බලන විට මේ acronym එකෙන් දැක්වෙන්නේ task force anti illicit immigration නැමැති ආයතනය බවත්, එහි කර්තව්‍යය වූයේ ඉන්දියාවේ සිට ලංකාවට හොරෙන් පැමිණෙන ඉන්දියානුවන් පැමිණීම නැවැත්වීම බවත් දැනගතිමි.

මෙවැනි තවත් බෝට්ටු සමූහයක් පලාලි යුධ හමුදා කඳවුරෙත් නවතා තිබෙනවා මම පසුව දුටුවෙමි. එමෙන්ම සංවිධානය 1963 සිට 1981 දක්වා පැවතුන බවත් දැනගත්තෙමි. මෙලෙස ලංකාවට ඉන්දියාවෙන් නීති විරෝධීව පැමිණි පිරිස එකල ලංකාවේ හැඳින්වූයේ කල්ලතෝනි නමිනි. 

මම හිතන්නේ ඒ කල්ල -හොරු, තෝණි- බෝට්ටුව, යන අදහසින් විය යුතුය.


දැන් 2023 වසරයි. දැන් ලෝකයේ වසරක් පාසා යම් රටක ගමන් බලපත්‍රය කොතරම් බලගතු වන්නේදැයි ලැයිස්තුවක් පිළියෙල කරනු ලැබේ. එලෙස බලගතු වීම ගණනය කිරීමට ප්‍රධාන සාධකය වන්නේ රටවල් කීපයකට ම බලපත්‍රයෙන් කලින් වීසා ගන්නේ නැතිව ගමන් කළ හැකිද යන්නය.


මෙවර ඉන්දියාවේ ගමන්බලපත්‍රය එම ලැයිස්තුවේ අසූ වෙනි ස්ථානයේ තිබෙන්නේ ලෝකයේ රටවල් 57 කට ඔවුන්ගේ ගමන් බලපත්‍රය පෙන්වා කලින් වීසා ගන්නේ නැතුව යාමට හැකියාව තිබීම හේතුවෙනි. 


ලංකාවේ ගමන් බලපත්‍රයේ තත්වය කෙසේද? 

ලංකාව එම ලැයිස්තුවේ 96 වන ස්ථානයේ තිබෙන අතර අපට කලින් වීසා ගන්නේ නැතිව යාමට හැකි වන්නේ රටවල් 41 කට පමණි. 


මේ යන විදිහට තව ටික දවසකින් ඉන්දියාවට TAFII එකක් දාගන්න වේදැයි කෙනෙකුට සිතුනොත් වැරැද්දකුත් නොමැත.


BTW අප වැනිම ආසියාවේ දූපතක් වන සිංගප්පූරුව මෙවර මෙම ලැයිස්තුවේ පලවෙනි තැනට පැමිණ ඇත.


Wednesday, July 19, 2023

ඉන්දියානු වතු කම්කරුවෝ

 මම මේ දිනවල දහනමවන සියවසේ අග මහනුවර ප්‍රදේශයේ කොකෝවා වත්තක වසරක් පමණ ජීවත් වී, ඒ ජීවිතය පිළිබඳ පොතක් ලියූ කාන්තාවකගේ පොතක් කියවමින් සිටිමි.


එහි ඉතාමත් සිත්ගන්නා කාරණා අඩංගු වී ඇති අතර එකල ඉන්දියාවේ සිට ගෙන එන ලද කම්කරුවන් ගේ ජීවිත පිළිබඳව බොහෝ දේවල් ලියැවී ඇත.


මෙය කියවද්දි එම කම්කරුවන් පිළිබඳව මට දැනුණු කාරණයක් නම් ඔවුන්, විශේෂයෙන්ම ඔවුන්ගේ තරමක් ඉහල කුල වලට අයත් පිරිස්, වතු වල කම්කරුවන් ලෙස කටයුතු කළ ද ඉතාමත් ආඩම්බරයෙන් සිටි පිරිසක් බවයි.


ඔවුහු කොතරම් ආඩම්බරයෙන් සිටියා දෙයක් වතු වල කම්කරුවන් දෙවියන් ලෙස සැලකූ සුදු ජාතික වතු කළමනාකරුවන් ගේ බංගලා වල් වලින් ආහාරයක් ගැනීමට එසේත් නැත්නම් තේකක් හෝ බීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ. 


එලෙසම වත්තේ සාමාන්‍ය වැඩ කිරීම හැරෙන්නට සුද්දන්ගේ බංගලා වල් වල ගෘහ සේවාවන් කිරීමටද ඔවුන් පැමිණියේ නැත. ඒ පිළිබඳව සුද්දන්ගේ ද එතරම් තරහක් හෝ අකමැත්තක් තිබුණු බවක්ද පෙනෙන්නට නැත. 

පහත තිබෙන කෙලින්ම පරිවර්තනය කරන ලද එම පොතේ පරිච්ඡේදයකින් මේ පිළිබඳව පැහැදිලියි අදහසක් ලබා දෙයි.


ජනවාරි 20- කම්කරුවන් විසිදෙනකු ඔවුන්ගේ kangani සමග අද වත්තට පැමිණියහ. ඔවුන් ඉන්දියානු වෙරළේ සිට කෙලින්ම පැමිණියවුන් වූ අතර බොහෝ දුරක් ගෙවා පැමිණීම නිසා මහත් මහන්සියටත් විඩාවටත් පත්ව සිටියහ.

විශේෂයෙන්ම එම කණ්ඩායමේ සිටි කාන්තාවන් දෙදෙනා බොහෝ දුර  පයින් ඇවිදීමෙන් විඩාවට පත්ව සිටියත් ඔවුනට යමක් බොන්නට  දෙන්නට අපට නොහැකි බව මම දැන සිටියෙමි. ඒ ඔවුන් ඉහළ කුලයක නිසාය. මම යමක් දෙන්නට හැදුවේ නම් ඔවුන් එය පිළිකුල් කරනු ඇත.

kangani පෙරටුකොට එක පෙළකට ගමන් කළ ඔවුන්ගේ පෝලිම අවසානයේ සිටියේ ඔවුන්ගේ සියළුම බඩු භාණ්ඩ කරේ තබා ගත් හැඩිදැඩි පිරිමින් දෙදෙනෙකි.


සමහර කම්කරුවන් කුඩා දරුවන් ඔවුන්ගේ උරිස මත හෝ ඉනේ තබාගෙන සිටි අතර තවත් සමහරු නොයෙකුත් වර්ගයේ කුකුළන් ඔසවා ගෙන ගියහ. 


නමුත් ලංකාවේ ස්ථාපිත වූ පසු ඉන්දියානු කම්කරුවන් මුලින් සිටියාට වඩා හොඳ ජීවිතයක් ලබා ගනිති.

නිතිපතා වැටුපක්, ජීවත්වීමට හොඳ නිවාසයක් ෞඛ්‍ය පහසුකම් එසේම කොකෝ වතු වල නම්, නොමිලේ දර කොස් ගෙඩි, මිරිස් සහ තුනපහ යනාදිය ඔවුනට ලැබේ.


ඔවුන්ගේ ඉහළ ජීවන තත්ත්වය පිළිබඳ තවත් කතාවක් එම පොතෙහි ම ලේඛිකාව ලියා තිබේ. එම ලේඛිකාව ගේ පුතා වතු අධිකාරිවරයා ලෙස කටයුතු කරන වත්තේ  kangani වරයා තමන්ගේ දියණිය විවාහ කර දීමට ගැලපෙන කෙනෙකු අසල වතු වල නොමැති නිසා ඇයට ගැළපෙන මනාලයකු සොයන්නට ආපසු ඉන්දියාවට යයි. දවස් 10 ක ගමනකින් එසේ දියණිය රැගෙන යන ඔහු, ආපසු පැමිණි විට දියණිය තම පවුලේ අය මතක් කර අඬන නිසා ඇයගේ මව හා සහෝදරයකු නැවත ඉන්දියාවට පිටත් කර යවයි. 

කතාව ලියන ලේඛිකාව වුවද මෙම පවුලේ බැඳීම් පිළිබඳව පුදුමයට පත්වෙයි. එය හරියට ප්‍රංශයට ගිය තමන්ගේ දියණියක් නිවස මතක්වී අඩන නිසා ඇය බැලීමට යන එංගලන්තයෙ අම්මා කෙනෙකු හා සමාන බව ඇය කියයි. එංගලන්තයේ මව්වරුන් නම් එසේ කරන එකක් නැති බව ඇය සිතයි.


පඩි නොගත්තු කම්කරුවා

 පඩි නොගත්තු කම්කරුවා දුටුගැමුණු රජතුමා එක තීරණයක හිටියා. අනුරාධපුරේ රුවන්වැලිසෑය බැඳෙද්දි, සුදු පාටින් අහසට නැගෙද්දි, රජතුමා මුළු රටටම කිව්...